موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٣ - الهام عرشى در بيان عرش و نكته ذكر اسماء شريفه در سوره حمد

نيست-: «لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ‌». و چون مجيبى نيست خود فرمايد: «لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ»[٥٥٥].

و اين يوم مطلق كه يوم خروج شمس حقيقت از حجاب افق تعيّنات [است‌] «يوم دين» است به يك معنا؛ زيرا كه هر موجودى از موجودات در ظلّ اسم مناسب خود فانى در حق شود. و چون نفخه صور دمد، از آن اسم ظهور كند و با توابع آن اسم قرين گردد، «فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ»[٥٥٦].

و انسان كامل در اين عالم، به حسب سلوك الى اللَّه و هجرت به سوى او، از اين حجب خارج شود و احكام قيامت و ساعت و يوم الدين براى او ظاهر و ثابت شود؛ پس، حق با مالكيت خود بر قلب او ظهور كند در اين معراج صلاتى؛ و لسان او ترجمان قلبش باشد و ظاهر او لسان مشاهدات باطنش گردد. و اين است يكى از اسرار اختصاص مالكيت به «يَوْمِ الدِّينِ‌».

الهام عرشى: در بيان عرش و نكته ذكر اسماء شريفه در سوره حمد

بدان كه در باب «عرش» و «حَمَله» آن اختلافاتى است؛ و در ظواهر اخبار شريفه نيز اختلاف است‌[٥٥٧]، گرچه به حسب باطن اختلافى در كار نيست؛ چون در نظر عرفانى و طريق برهانى «عرش» بر معانى بسيارى اطلاق شود:

يكى از معانى آن- كه نديدم در لسان قوم- حضرت «واحديّت» است، كه مستواى «فيض اقدس» است. و حَمَلَه آن چهار اسم است از امّهات اسماء كه «اول» و «آخر» و «ظاهر» و «باطن» است.

[٥٥٥] -« امروز ملك از آن كيست؟ از آن خداى يگانه قهار است».( غافر( ٤٠): ١٦)

[٥٥٦] -« گروهى در بهشت و گروهى در آتش‌اند».( الشورى( ٤٢): ٧)

[٥٥٧] - ر. ك: بحار الأنوار، ج ٥٥، ص ٥- ٣٩، باب العرش و الكرسى.