موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٨ - فصل دوم در اخلاص است

و اين از معالجات مهمّه است در جميع امورى كه از القائات شيطان است و از دعابه‌هاى واهمه شيطانيه است. و در احاديث شريفه ادعيه نيز دستور داده‌اند، هر كس خواهد به وسائل‌[٢٨٣] و مستدرك‌[٢٨٤] آن در اواخر كتاب خلل رجوع كند.

فصل دوم در اخلاص است‌

يكى از مهمّات آداب نيّت، كه از مهمّات جميع عبادات است و از دستورات كلّيه شامله است، «اخلاص» است. و حقيقت آن، تصفيه نمودن عمل است از شائبه غير خدا، و صافى نمودن سرّ است از رؤيت غير حق تعالى در جميع اعمال صوريه و لُبّيه و ظاهريه و باطنيه. و كمال آن، ترك غير است مطلقاً و پا نهادن بر انّيت و انانيّت و غير و غيريت است يكسره.

قال تعالى: «أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ‌»[٢٨٥]؛ «خداى تعالى اختيار فرموده براى خويش دين خالص را». و اگر يكى از حظوظ نفسانيه و شيطانيه در دين باشد، خالص نخواهد بود؛ و آنچه خالص نيست، حق تعالى اختيار نفرموده؛ و آنچه شائبه غيريت و نفسانيت دارد، از حدود دين حق خارج است.

[٢٨٣] - ر. ك: وسائل الشيعة، ج ٨، ص ٢٤٩،« كتاب الصلاة»،« أبواب الخلل الواقع في الصلاة»، باب ٣١.

[٢٨٤] - ر. ك: مستدرك الوسائل، ج ٦، ص ٤٢٤،« كتاب الصلاة»،« أبواب الخلل الواقع في الصلاة»، باب ٢٧.

[٢٨٥] - الزمر( ٣٩): ٣.