موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٩ - تفسير «

كه از كثرات، حتى كثرت علمى، مبرّا باشد؛ و آن تجلّى غيبى احدى احمدى است در حضرت ذات به مقام «فيض اقدس» كه شايد اشاره به آن باشد كريمه شريفه «أَوْ أَدْنى‌»[٤٨٦]؛ و پس از آن، تجلّى به حضرت اسم اللَّه الاعظم است در حضرت واحديت؛ و پس از آن، تجلّى به «فيض مقدس» است؛ و پس از آن، تجلّيات به نعت كثرت است در حضرات اعيان الى اخيرة دار التحقّق، و نگارنده در رساله مصباح الهداية[٤٨٧] و رساله شرح دعاء سحر[٤٨٨] تفصيل اين اجمال را داده‌ام.

و «اللَّه» مقام ظهور به «فيض مقدّس» است اگر مراد از «اسم»، تعيّنات وجوديه باشد. و اطلاق «اللَّه» به آن از جهت اتّحاد ظاهر و مظهر و فناى اسم در مسمّا بى‌اشكال است؛ و شايد كريمه «اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌»[٤٨٩] و كريمه «هُوَ الَّذِي‌

[٤٨٦] -« فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌»؛« پس نزديك شد چنان‌كه فاصله‌اش با او به قدر دو كمان‌يا نزديك‌تر بود».( النجم( ٥٣): ٩)

[٤٨٧] - مصباح الهداية إلى الخلافة و الولاية، المشكاة الاولى.

[٤٨٨] - شرح دعاء السحر، ص ٧٥- ١٠٢. شرح دعاء السحر از رشحات قلم مبارك حضرت امام خمينى- رضوان اللَّه عليه- است به زبان عربى كه غرض از نوشتن آن به تعبير خود جناب مؤلف در مقدّمه آن چنين است: من ديدم كه دعايى كه مشهور است و به نام دعاى مباهله ناميده شده است و از ائمه اطهار عليهم السلام در سحرگاهان براى توسل به نور الانوار نقل شده از دعاهايى است كه قدرش جليل‌تر و منزلتش رفيع‌تر است، زيرا آن دعا شامل صفات حسناى الهى و امثال علياى ربوبى است و اسم اعظم و تجلّى اتمّ اقدم در آن دعاست، پس خواستم كه آن را از بعضى جهات به مقدار آمادگى خويش، با توانى اندك و آگاهى ناچيزى كه دارم شرح كنم. اين كتاب شريف در سال ١٣٤٧ هجرى قمرى به انجام رسيده است.

[٤٨٩] -« خداوند نور آسمان‌ها و زمين است».( النور( ٢٤): ٣٥)