موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٥ - حجاب معاصى
و «الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى»[٣٦٧] كه فهم عرفى مخالف با برهان است، ردّ اين ظاهر، و تفسير مطابق با برهان، تفسير به رأى نيست و به هيچ وجه ممنوع نخواهد بود.
پس، محتمل است، بلكه مظنون است، كه تفسير به رأى راجع به آيات احكام باشد كه دست آراء و عقول از آن كوتاه است، و به صرف تعبّد و انقياد از خزّان وحى و مهابط ملائكة اللَّه بايد اخذ كرد؛ چنانچه اكثر روايات شريفه در اين باب در مقابل فقهاء عامّه كه دين خدا را با عقول خود و مقايسات مىخواستند بفهمند وارد شده است. و اين كه در بعضى روايات شريفه است كه «لَيْسَ شَيءٌ أبْعَدَ مِنْ عُقُولِ الرِّجالِ مِنْ تَفْسيرِ الْقُرآنِ»[٣٦٨] و همچنين روايت شريفه كه مىفرمايد:
«دينُ اللَّهِ لا يُصابُ بالْعُقُولِ»[٣٦٩] شهادت دهد بر اينكه مقصود از «دين اللَّه» احكام تعبّديه دين است؛ والّا باب اثبات صانع و توحيد و تقديس و اثبات معاد و نبوّت، بلكه مطلق معارف، حقّ طلق عقول و از مختصّات آن است. و اگر در كلام بعضى محدّثين عالىمقام وارد شده است كه در اثبات توحيد، اعتماد بر دليل نقلى است[٣٧٠]، از غرائب امور بلكه از مصيباتى است كه بايد به خداى تعالى از آن پناه برد؛ و اين كلام محتاج به تهجين و توهين نيست، وإلَى اللَّهِ المُشْتَكى.
حجاب معاصى
[٣٦٧] -«( خداى) رحمان بر عرش استيلا يافت».( طه( ٢٠): ٥)
[٣٦٨] -« عقل دورترين چيز از تفسير قرآن است».( بحار الأنوار، ج ٨٩، ص ٩٥، حديث ٤٨)
[٣٦٩] -« دين خدا را با عقلها نتوان يافت».( بحار الأنوار، ج ٢، ص ٣٠٣، حديث ٤١)
[٣٧٠] - بحار الأنوار، ج ٣، ص ٢٣٤.