موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٤ - فصل سوم در طريق استفاده از قرآن شريف

الهيه، مثل احتجاج بر اثبات حق و توحيد و تنزيه و علم و قدرت و ديگر اوصاف كماليه؛ كه در اين قسمت گاهى براهين دقيقه‌اى پيدا شود كه اهل معرفت از آن استفاده كامل نمايند، مثل «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ»[٣٥٠]. و گاهى براهينى است كه حكماء و دانشمندان طورى از آن استفاده كنند، و اهل ظاهر و عامّه مردم از آن طورى بهره بردارند، مثل كريمه «لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا»[٣٥١] و مثل كريمه «إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ‌»[٣٥٢]. و مثل آيات اول سوره «حديد» و سوره مباركه «توحيد»، و غير آن؛ و مثل احتجاج بر اثبات معاد و رجوع ارواح و انشاء نشئه اخرى، و احتجاج بر اثبات ملائكة اللَّه و انبياء عظام، كه در موارد مختلفه اين كتاب شريف موجود است. اين حال احتجاجات خود ذات مقدس. و يا آن‌كه حق تعالى نقل براهين انبياء و دانشمندان را فرموده بر اثبات معارف؛ مثل احتجاجات جناب خليل الرحمان- سلام اللَّه عليه- و غير آن.

اينها مهمّات مطالب اين كتاب است؛ و الّا ديگر مطالب متفرّقه نيز موجود است كه احصاء آن وقتى كافى لازم دارد.

فصل سوم در طريق استفاده از قرآن شريف‌

اكنون كه مقاصد و مطالب اين صحيفه الهيه را دانستى، يك مطلب مهمّى را بايد در نظر بگيرى كه با توجه به آن راه استفاده از كتاب شريف بر تو باز شود و

[٣٥٠] -« خدا شهادت داد كه خدايى جز او نيست».( آل عمران( ٣): ١٨)

[٣٥١] -« اگر جز خدا خدايانى بود زمين و آسمان تباه مى‌شدند».( الأنبياء( ٢١): ٢٢)

[٣٥٢] -« در اين هنگام هر خدايى به آنچه( خود) آفريده مى‌پرداخت».( المؤمنون( ٢٣): ٩١)