موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٢ - فصل دوم در بيان مقاصد و مطالب و مشتملات كتاب شريف الهى به طريق اجمال و اشاره

چون كريمه شريفه «قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها^ وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها»[٣٤٧] .... الى غير ذلك. و يا دعوت به عمل صالح است؛ چنانچه معلوم است. و يا تحذير از مقابلات هر يك از اينها است. و در اين قسمت نيز داخل است حِكَم لقمانى و ديگر بزرگان و مؤمنين كه در موارد مختلفه اين صحيفه الهيه مذكور است، چون قضاياى اصحاب كهف.

و ديگر از مطالب اين صحيفه نورانيه، بيان احوال كفّار و جاحدين و مخالفان با حق و حقيقت و معاندين با انبياء و اولياء عليهم السلام و بيان كيفيّت عواقب امور آنها و چگونگى بوار و هلاك آنها، چون قضاياى فرعون و قارون و نمرود و شدّاد و اصحاب فيل و ديگر از كفره و فجره، كه در هر يك از آنها موعظت‌ها و حِكَم بلكه معارفى است براى اهلش. و در اين قسمت داخل است قضاياى ابليس ملعون.

و در اين قسمت نيز داخل است- يا قسمتى مستقل است- قضاياى غزوات رسول خدا صلى الله عليه و آله، كه در آنها نيز مطالب شريفه، مذكور است، كه يكى از آنها كيفيّت مجاهدات اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله است براى بيدار كردن مسلمين از خواب غفلت و برانگيختن آنها است براى مجاهدت فى سبيل اللَّه و تنفيذ كلمه حق و اماته باطل.

و يكى ديگر از مطالب قرآن شريف، بيان قوانين ظاهر شريعت و آداب و سنن الهيه است، كه در اين كتاب نورانى، كلّيات و مهمات آن ذكر شده. و عمده در اين قسم، دعوت به اصول مطالب و ضوابط آن است؛ مثل باب صلات، و زكات و خمس و حجّ و صوم و جهاد و نكاح و ارث و قصاص و حدود و تجارت و امثال‌

[٣٤٧] -« هرآينه رستگار شد كسى كه نفْس را تزكيه كرد، و زيان ديد كسى كه آن را تباه ساخت».( الشمس( ٩١): ٩- ١٠)