موسوعة الإمام الخميني 48 (آداب الصلوة( آداب نماز)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠١ - فصل دوم در اخلاص است

نفسانى كند؛ فقط اين شأن براى كمّل است؛ و شايد آيه شريفه «سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ»[٢٩١] اشاره به اين سلامت از تصرّفات شيطانى و نفسانى باشد در جميع مراتب سير در ليالى مظلمه طبيعت، كه براى كمّل ليلة القدر است تا طلوع فجر يوم القيامة، كه براى كمّل رؤيت جمال احديت است. و امّا غير آنها، در جميع مراتب سير به سلامت نيستند، بلكه در اوايل امر هيچ سالكى از تصرّفات شيطانيه خارج نيست.

پس، معلوم شد كه اين مرتبه از اخلاص- كه سلامت از اول مرتبه سير الى اللَّه تا آخر مراتب آن كه حصول موت حقيقى است بلكه تا پس از حيات ثانوى حقّانى كه صحو بعد المحو است- براى اهل السلوك و متعارف از اصحاب معرفت و رياضت دست ندهد. و علامت اين نحو از خلوص آن است كه غوايت شيطان را در آنها راهى نيست و طمع شيطان از آنها يكسره بريده است؛ چنانچه در آيه شريفه فرمايد از قول آن پليد: «فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ^ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ‌»[٢٩٢]. و در اين‌جا اخلاص به عين عبد نسبت داده شده نه به فعل عبد؛ و اين مقامى است بالاتر از اخلاص در عمل.

و شايد حديث معروف نبوى كه مى‌فرمايد: «مَنْ أخْلَصَ للَّهِ أرْبَعينَ صَبْاحاً جَرَتْ يَنابيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلى لِسانِهِ»[٢٩٣]. مراد جميع مراتب اخلاص باشد؛ يعنى،

[٢٩١] -« اين شب سلامت و تهنيت است تا صبحدم».( القدر( ٩٧): ٥)

[٢٩٢] -« پس به عزّت تو قسم همه آنها مگر بندگان مخلص تو را گمراه خواهم كرد».( ص( ٣٨): ٨٢- ٨٣)

[٢٩٣] -« كسى كه چهل صبح را براى خدا خالص گرداند، چشمه‌هاى حكمت از قلب او برزبانش جارى شود».( أسرار الحكم، ص ٦٥٠؛ ر. ك: جامع الأخبار، ص ٢٤٩، حديث ١٨؛ الفتوحات المكّية، ج ٢، ص ١٠؛ رساله سير و سلوك منسوب به بحر العلوم، ص ٢٨)