راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء)
(١)
كتاب شرح شگفتيهاى قلب
١١ ص
(٢)
شرح معناى نفس، روح، عقل، قلب، و آنچه مقصود از آنهاست
١٣ ص
(٣)
دومين لفظ، روح است
١٥ ص
(٤)
شرح لشكريان قلب
١٩ ص
(٥)
شرح مثالهاى قلب با لشكريان درونىاش
٢٢ ص
(٦)
توضيح خاصيّت قلب براى آدمى
٢٥ ص
(٧)
توضيح مثال قلب نسبت به دانشها
٣٨ ص
(٨)
توضيح حالت دل
٤٦ ص
(٩)
توضيح تفاوت ميان دو مقام با مثالى حسّى
٥٥ ص
(١٠)
شرح راههاى ورود شيطان به دل
٨٣ ص
(١١)
شرح امورى كه بنده به آن مؤاخذه مىشود
١٠٤ ص
(١٢)
كتاب رياضت نفس و تهذيب اخلاق و درمان بيماريهاى دل
١٢٥ ص
(١٣)
سخنان بزرگان
١٣٣ ص
(١٤)
شرح حقيقت خوشخويى و بدخويى
١٣٤ ص
(١٥)
شرح تغيير پذيرى اخلاق از راه تمرين
١٤٠ ص
(١٦)
شرح تفصيلى راه تهذيب اخلاق
١٥٢ ص
(١٧)
شرح نشانههاى خوشخويى
١٦٨ ص
(١٨)
راه تمرين دادن كودكان
١٧٢ ص
(١٩)
كتاب سركوب كردن شكمبارگى و شهوت همخوابگى
١٩٩ ص
(٢٠)
شرح فضيلت گرسنگى و نكوهش سيرى
٢٠١ ص
(٢١)
فوايد گرسنگى و آفات سيرى
٢١١ ص
(٢٢)
فايده اوّل صفاى دل،
٢١١ ص
(٢٣)
فايده دوم، نازكى و صفاى دل است
٢١٣ ص
(٢٤)
فايده سوّم، قبول شكست و خوارى
٢١٣ ص
(٢٥)
راه رياضت در سركوب شكمبارگى
٢٢٢ ص
(٢٦)
گفتارى در شهوت همخوابگى
٢٤٠ ص
(٢٧)
وظيفه مريد در ازدواج كردن و ترك آن
٢٤٥ ص
(٢٨)
كتاب آفتهاى زبان
٢٦١ ص
(٢٩)
شرح بزرگ بودن خطر زبان و فضيلت خاموشى
٢٦٣ ص
(٣٠)
فصل علت برترى سكوت چيست؟
٢٧١ ص
(٣١)
نخستين آفت، سخن گفتن از چيزى است كه به انسان مربوط نيست
٢٧٣ ص
(٣٢)
آفت دوّم، سخن زايد است
٢٧٨ ص
(٣٣)
آفت سوّم، فرو رفتن در باطل است
٢٨٢ ص
(٣٤)
آفت چهارم لجاجت و نزاع است
٢٨٣ ص
(٣٥)
آفت پنجم دشمنى است
٢٨٨ ص
(٣٦)
آفت هشتم لعن حيوان، جماد، يا انسان است
٢٩٩ ص
(٣٧)
آفت نهم غنا و شعر است
٣٠٦ ص
(٣٨)
آفت دهم شوخى است
٣١٥ ص
(٣٩)
آفت سيزدهم وعده دروغ است
٣٢٣ ص
(٤٠)
شرح پرهيز از دروغ با توريهها
٣٣٦ ص
(٤١)
بيان معناى غيبت و تعريف آن
٣٤٦ ص
(٤٢)
عواملى كه آدمى را به غيبت وا مىدارد
٣٥٤ ص
(٤٣)
شرح حرمت غيبت قلبى
٣٦٤ ص
(٤٤)
شرح دلايلى كه مجّوز غيبت مىشود
٣٦٨ ص
(٤٥)
شرح كفّاره غيبت
٣٧٢ ص
(٤٦)
آفت شانزدهم سخن چينى است
٣٧٥ ص
(٤٧)
تعريف سخنچينى و آنچه در ردّ آن واجب است
٣٧٨ ص
(٤٨)
آفت هجدهم ستايش است
٣٨٦ ص
(٤٩)
شرح وظايف ممدوح
٣٨٩ ص
(٥٠)
آفت بيستم پرسش عوام از صفات خدا
٣٩٢ ص
(٥١)
كتاب آفت خشم و كينه و حسد
٣٩٧ ص
(٥٢)
شرح حقيقت خشم
٤٠٥ ص
(٥٣)
عواملى كه موجب بروز خشم مىشوند
٤١٨ ص
(٥٤)
فرو نشاندن خشم پس از بروز آن
٤٢٠ ص
(٥٥)
فضيلت بردبارى
٤٢٧ ص
(٥٦)
فضيلت عفو
٤٣٨ ص
(٥٧)
فضيلت نرمى و مدارا كردن
٤٤٣ ص
(٥٨)
شرح نكوهش حسد
٤٤٧ ص
(٥٩)
بيان حقيقت حسد و حكم و اقسام و درجات آن
٤٥٤ ص
(٦٠)
شرح عوامل حسد و منافست
٤٦١ ص
(٦١)
عوامل بسيارى حسد و قوى بودن آن
٤٦٧ ص
(٦٢)
كتاب نكوهش دنيا
٤٨٥ ص
(٦٣)
رأيت العقل عقلين = فمطبوع و مسموع
٤٦ ص
(٦٤)
و لا ينفع مسموع = إذا لم يك مطبوع
٤٦ ص
(٦٥)
كما لا تنفع الشّمس = وضوء العين ممنوع«57»
٤٦ ص
(٦٦)
و عين الرضا عن كل عيب كليلة = و لكن عين السخط تبدى المساويا«154»
٩٥ ص
(٦٧)
و لو لم يكن فى كفه غير روحه = لجادبها فليتق الله سائله«126»
٣٠٩ ص
(٦٨)
و مبراء من كلّ غبر رحيضه = و فساد مرضعه وداء مغيل
٣١٠ ص
(٦٩)
و اذا نظرت اسرة وجهه = برقت كبرق العارض المتهّلل«126»
٣١٠ ص
(٧٠)
و ما كان بدر و لا حابس = يفوقان مرداس فى المجمع
٣١٠ ص
(٧١)
و ما كنت دون امرىء منهما = و من تضع اليوم لا يرفع
٣١٠ ص
(٧٢)
و قد كنت فى الحرب ذاتدراء = و لم اعط شيئا و لم امنع«128»
٣١٠ ص
(٧٣)
تغيّرت البلاد و من عليها = فوجه الارض مغبّر قبيح
٣١٣ ص
(٧٤)
تغيّر كل ذى لون و طعم = و قل بشاشه الوجه المليح، تا آخر حديث»«136»
٣١٣ ص
(٧٥)
و اذا اراد الله نشر فضيله = طويت اتاح لها لسان حسود«268»
٣٦٣ ص
(٧٦)
سالزم نفسى الصفح عن كل مذنب = و ان كثرت منه على الجرائم
٤٣٣ ص
(٧٧)
و ما الناس الا واحد من ثلاثة = شريف و مشروف و مثل مقاوم
٤٣٣ ص
(٧٨)
فاما الذى فوقى فاعرف فضله = و اتبع فيه الحق و الحق لازم
٤٣٣ ص
(٧٩)
و اما الذى دونى فان قال صنت عن = اجابته عرضى و ان لام لائم
٤٣٣ ص
(٨٠)
و امّا الذى مثلى فان زلّ اوهفا = تفضّلت ان الفضل بالخير حاكم«88»
٤٣٣ ص
(٨١)
كل العداوه قد يرجى مودّتها = الا عداوة من عاداك من حسد«157»
٤٥٤ ص
(٨٢)
لا مات اعداؤك بل خلّدوا = حتّى يروافيك الّذى يكمد
٤٧٥ ص
(٨٣)
لا ذلت محسودا على نعمه = فانّما الكامل من يحسد
٤٧٥ ص
(٨٤)
و لا خلاك الدّهر من حاسد = فانما الفاضل من يحسد«191»
٤٧٥ ص
(٨٥)
آرى رجالا بادنى الدين قد قنعوا = و لا اراهم رضوا فى العيش بالدّون
٤٩٨ ص
(٨٦)
فاستغن بالدّين عن دنيا الملوك كما اس = تغنى الملوك بدنيا هم عن الدين«29»
٤٩٨ ص
(٨٧)
و من يحمد الدنيا لعيش يسّره = فسوف لعمرى عن قريب يلومها
٥٠٧ ص
(٨٨)
اذا ادبرت كانت على المرء حسرة = و ان اقبلت كانت كثيرا همومها«52»
٥٠٧ ص
(٨٩)
و ما المال و الاهلون الّا وديعة = و لا بدّ يوما ان تردّ الودايعا«53»
٥٠٨ ص
(٩٠)
نرقع دنيانا بتمزيق ديننا = فلا ديننا يبقى و لا ما نرقع
٥٠٨ ص
(٩١)
فطوبى لعبد آثر الله ربه = و جاد بدنياه لا يتوقع«54»
٥٠٨ ص
(٩٢)
ارى طالب الدنيا و ان طال عمره = و نال من الدنيا سرورا و انعما
٥٠٩ ص
(٩٣)
كبان بنى بنيانه فاتمه = فلما استوى ما قد بناه تهدما«55»
٥٠٩ ص
(٩٤)
هب الدنيا تساق اليك عفوا = اليس مصير ذاك الى انتقال
٥٠٩ ص
(٩٥)
و ما دنياك الا مثل فئى = اضللك ثم آذن بالزوال«56»
٥٠٩ ص
(٩٦)
يا خاطب الدنيا الى نفسها = تنح عن خطبتها تسلم
٥٠٩ ص
(٩٧)
ان اللق تخطب غدارة = قريبة العرس من الماتم«58»
٥٠٩ ص
(٩٨)
و ما الناس الا هالك و ابن هالك = و ذو نشب فى الهالكين غريق
٥١٠ ص
(٩٩)
اذا امتحن الدنيا لبيب تكشفت = له عن عدو فى ثياب صديق«59»
٥١٠ ص
(١٠٠)
يا راقد الليل مسرورا باوله = ان الحوادث قد يطرقن اسحارا
٥١٠ ص
(١٠١)
افنى القرون اللتى كانت منعمة = كر الجديدين اقبالا و ادبارا
٥١٠ ص
(١٠٢)
يا من يعانق دنيا لا بقاء لها = يمسى و يصبح فى دنياه سفّارا
٥١٠ ص
(١٠٣)
هلّا تركت من الدنيا معانقه = حتى تعانق فى الفردوس ابكارا
٥١٠ ص
(١٠٤)
ان كنت تبغى جنان الخلد تسكنها = فينبغى لك ان لا تامن النارا «60»
٥١٠ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص

راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٨٧ - و لا خلاك الدّهر من حاسد = فانما الفاضل من يحسد«١٩١»

از آن زمان كه دنيا را آفريده به آن نگاه نكرده است.«١» امّا دشمنى دنيا به دوستان خدا اين است كه خود را براى آنها آراسته است و درخشندگى و تازگى خود را شامل آنها ساخته تا تلخى صبر در بريدن از آن را بچشند و امّا دشمنى دنيا نسبت به دشمنان خدا اين است كه آنها را با مكر و حيله خود بتدريج زير نظر مى‌گيرد و با تورهاى خود شكارشان مى‌كند تا به آن اعتماد كنند. آنگاه آنها را خوار و از اوّل محتاج‌تر سازد پس از دنيا ميوه حسرت بچينند كه در برابر آن جگرها پاره مى‌شود، آن گاه براى هميشه آنان را از سعادت محروم مى‌سازد و آنها در فراق دنيا حسرت مى‌خورند و از حيله گريهايش مى‌نالند و كسى به فريادشان نمى‌رسد بلكه به آنها گفته مى‌شود: قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ«٢» أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ«٣» و هر گاه گرفتاريها و بديهاى دنيا بسيار باشد ناگزير بايد حقيقت دنيا و ماهيّت آن را شناخت و از حكمت آفرينش آن با توجّه به دشمن بودنش آگاه شد، و راههاى فريبكارى و بديهاى آن را درك كرد زيرا كسى كه بدى را نمى‌شناسد از آن نمى‌پرهيزد و احتمال مى‌رود كه بدان گرفتار شود، و ما نكوهش دنيا و مثالهايش و حقيقت دنيا و شرح معانى آنها و انواع شغلهاى مربوط به دنيا و دليل نياز به شغلهاى اصولى، و علّت روى گرداندن مردم از خدا به سبب سرگرمى به امور زايد دنيا را به خواست خدا شرح مى‌دهيم.

شرح نكوهش دنيا

در نكوهش دنيا آيات و مثلهاى فراوان وارد شده و بيشتر قرآن در مورد نكوهش دنيا و برگرداندن مردم از دنيا و دعوتشان به آخرت است، بلكه هدف‌


«١» چنان كه بزودى در حديث خواهد آمد.

«٢» مؤ منون / ١٠٨: مى گويد دور شويد در دوزخ ، و با من سخن مگوئيد.

«٣» بقره / ٨٦: اينها همان كسانند كه آخرت را به زندگى دنيا فروخته اند لذا در مجازات آنها تخفيف داده نمى شود و كسى آنها را يارى نخواهد كرد.