راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٢٤ - فرو نشاندن خشم پس از بروز آن

بچسباند.»«٤٩» اين سخن پيامبر امر به سجده كردن است و آن مسلّط ساختن پست‌ترين چيزها يعنى خاك بر عزيزترين اعضا (صورت) است، تا نفس با اين عمل احساس خوارى كند و عزّت و افتخار كه عامل غضب است برطرف شود.

گويند: مردى از پيشينيان پيوسته خشمگين مى‌شد. پس سه نامه نوشت و هر نامه‌اى را به مردى داد. به شخص اوّل گفت: هرگاه خشمگين شدم اين نامه را به من بده به دوّمى گفت: هرگاه خشم من اندكى فرو نشست اين نامه را به من بده به سوّمى گفت: هرگاه بكلّى خشم من برطرف شد اين نامه را به من بده. پس روزى سخت خشمگين شد و نامه اول به او داده شد در آن نوشته شده بود: تو را با خشم چه كار تو خدا نيستى، بلكه بشرى هستى و نزديك است بعضى از اعضاى بدنت بعض ديگر را از بين ببرد، پس كمى خشم او فرو نشست پس نامه دوّم به او داده شد و در آن نوشته شده بود: به كسى كه در زمين است ترحّم كن تا كسى كه در آسمان است (خدا) به تو ترحّم كند، سپس نامه سوّم به او داده شد و در آن نوشته شده بود: مردم را در برابر حق خدا بگير، چون جز اين شايسته آنها نيست يعنى حدود (الهى) را تعطيل مكن.

فضيلت فرو خوردن خشم‌

خداى متعال فرمود: وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ«٥٠» و اين آيه را به عنوان ستايش ذكر كرده است.

پيامبر (ص) فرمود: «هركس جلو خشم خود را بگيرد، خدا عذابش را از او بازدارد، و هركس از پيشگاه خدايش عذر بخواهد خدا عذرش را بپذيرد، و هركه زبانش را نگاه دارد خدا عيبش را بپوشاند.»«٥١»