راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٦٦ - شرح بزرگ بودن خطر زبان و فضيلت خاموشى
زبان مىخواهند كه نسبت به ما از خدا بترس زيرا اگر تو راست باشى ما راستيم و اگر كج باشى كج شويم.»«١٢»
از ابن مسعود روايت شده كه بر كوه صفا در حال تلبيه (لبيك گفتن) مىگفت: اى زبان سخن خير بگو تا غنيمت برى يا سكوت كن تا سالم بمانى پيش از اين كه پشيمان شوى. به او گفتند: اى ابو عبد الرحمان آيا اين سخنى است، كه خود مىگويى يا شنيدهاى؟ گفت: شنيدم كه رسول خدا (ص) مىفرمود: «بيشترين گناه آدميزاده از زبان اوست.»«١٣»
ابن عمر گويد: رسول خدا (ص) فرمود: «كسى كه زبانش را نگاه دارد خدا عيبش را بپوشاند، و هر كه مالك خشم خود باشد، خدا او را از عذاب خود نگاهدارد، و هر كه از خدا پوزش بخواهد خدا پوزش او را بپذيرد.»«١٤»
روايت شده كه معاذ بن جبل به رسول خدا (ص) عرض كرد: مرا سفارش فرما فرمود: خدا را بپرست به طورى كه گويا او را مىبينى، و خود را در شمار مردگان حساب كن، و اگر خواهى تو را از چيزى مهمتر از تمام اينها خبر دهم و با دست خود به زبانش اشاره كرد.»«١٥»
از صفوان بن سليم روايت شده كه گفت: رسول خدا (ص) فرمود: «آيا به شما خبر دهم از آسانترين عبادتهاى بدن كه سكوت و خوشخويى است.»«١٦»
«١٢» اين حديث را ترمذى در (سنن )، ج ٩، ص ٢٤٧ روايت كرده است و بجاى (( تستكفى اللسان (تكفر اللسان ) )) از باب تفعيل آمده است به اين معنى كه به او يادآور مى شود از خدا بترسد و حرف ياوه نگويد.
«١٣» اين حديث را ابن ابى الدنيا در (( الصمت و بيهقى در السعب )) به سندى حسن روايت كرده چنان كه در (( المغنى )) است و طبراين به سندى صحيح روايت كرده چنان كه در (( الترغيب ، )) ج ٣، ص ٥٣٤ آمده است .
«١٤» اين حديث را ابن ابنى الدنيا در (( الصمت )) به سندى حسن روايت كرده چنان كه در (( المغنى )) آمده است .
«١٥» اين حديث را ابن ابى الدنيا در (( الصمت )) به سندى جيّد روايت كرده چنانكه در (( الترغيب ، )) ج ٣، ص ٥٣٢، نقل شده است .
«١٦» اين حديث را ابن ابى الدنيا در (( الصمت )) به صورت مرسل روايت كرده چنان كه در (( الترغيب ، )) ج ٣، ص ٥٣٣ نقل شده و ابوالشيخ در (( طبقات المحدثين )) از حديث ابوذر و ابوالدرداء به صورت مرفوع روايت كرده است .