راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٤٠ - فضيلت عفو
طواف كرد و سعى صفا و مروه انجام داد و دو ركعت نماز گزارد. آنگاه به طرف كعبه آمد و دو طرف در را گرفت و فرمود:
اى اهل مكّه چه مىگوييد و چه انتظار داريد؟ عرض كردند: مىگوييم برادر و پسر عمويى بردبار و مهربانى- سه بار اين جمله را تكرار كردند. پس پيامبر (ص) فرمود: من هم مىگويم آنچه را برادرم يوسف گفت: لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ الله لَكُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ. راوى گفت: تمام اهل مكه از خانهها بيرون آمدند چنان كه گويى از گورها بيرون شده و دين اسلام را پذيرفتند.«١٠٧»
از پيامبر (ص) روايت شده: «هر گاه بندگان (روز قيامت) بايستند فريادگرى فرياد كند هر كس بر خدا مزدى دارد به پا خيزد و وارد بهشت شود.
عرض شد: چه كسى بر خدا مزد دارد؟ فرمود: كسانى كه مردم را عفو كردهاند.
پس هزاران نفر به پا مىخيزند و خداوند آنها را بدون حساب وارد بهشت مىكند.»«١٠٨»
ابن مسعود گويد: پيامبر خدا (ص) فرمود: «بر والى شايسته نيست كه حدّى نزد او ثابت شود و آن را اجرا نكند خدا بسيار عفو مىكند و عفو را دوست مىدارد. آنگاه اين آيه را قرائت كرد وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا«١٠٩» تا آخر آيه.
جابر مىگويد: رسول خدا (ص) فرمود: «سه خصلت است كه هر كس آنها را همراه ايمان (به محشر) آورد از هر درى از درهاى بهشت كه بخواهد وارد شود و با هر حور العين كه بخواهد تزويج كند: هر كس دين حقّى با خود بياورد و پس از هر نمازى ده بار سوره توحيد را بخواند و قاتل خود را عفو كند. عرض
«١٠٧» مورخان بزرگ اين مطلب را در داستان فتح مكه نقل كرده اند به تاريخ طبرى و سيره ابن هشام و كامل ابن اثير، ج ٢، ص ١٢٠ رجوع كنيد.
«١٠٨» اين حديث را طبرانى در (( مكارم الاخلاق )) روايت كرده و در سند آن فضل بن يسار است و بر حديث او موافقت نداشتند.
«١٠٩» اين حديث را احمد در (مسند)، ج ١، ص ٤٣٨ و حاكم روايت كرده و حاكم آن را صحيح دانسته است .