راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٤٦ - وظيفه مريد در ازدواج كردن و ترك آن

نمى‌توانست صبر كند و چون سينه‌اش تنگ مى‌شد مى‌فرمود: «اى بلال ما را [از مردم‌] آسوده ساز»«٨٧»، تا به كارى كه مايه روشنى چشمش بود (نماز) برمى‌گشت، بنابراين شخص ضعيف هر گاه احوال آن حضرت را در اين مورد ملاحظه كند فريفته شده است زيرا فهمها از آگاهى بر راز كارهاى او عاجز است. پس از شروط مريد است كه در آغاز عزب باشد تا در معرفت خدا قوى شود و اين وقتى است كه شهوت بر او غالب نگردد، و اگر شهوت بر او غالب آيد بايد با گرسنگى طولانى و روزه هميشگى آن را در هم بشكند، و اگر بوسيله آن شهوت از بن كنده نشود و طورى باشد كه نتواند نگاه را حفظ كند اگر چه توانايى خوددارى از مقاربت را دارد پس ازدواج كردن براى او بهتر است تا شهوت آرام گيرد و گرنه هر زمان چشمش را نگاه ندارد فكرش را حفظ نكند و همّتش متفرق شود و بسا كه به بلايى افتد كه خارج از توان اوست».

مى‌گويم: نياز به ازدواج (براى مريد) در آغاز كار بيشتر از پايان كار است. پس سزاوار است بر كسى كه مى‌خواهد به شناخت برسد به گونه‌اى ازدواج كند كه او را از كار باز ندارد مثلا ازدواج موقّت كند، اين بحثها به تفصيل در كتاب آداب ازدواج مطرح شد.

غزالى گويد: زناى چشم از گناهان صغيره بزرگ است كه به كبيره شدن نزديك است و به زناى فرج مى‌انجامد و هركه نتواند چشمش را بپوشد فرجش را نيز نتواند حفظ كند.

حضرت عيسى (ع) فرمود: «از نگاه كردن (به نامحرم) بپرهيزيد زيرا بذر شهوت را در دل مى‌كارد و براى ايجاد فتنه كافى است.»

داود (ع) به پسرش گفت: «پسركم پشت سر شير درنده راه برو و پشت سر زن راه مرو.»

به يحيى بن ذكريّا (ع) عرض شد: آغاز زنا چيست؟ فرمود: نگاه كردن و آرزو.

فضيل گفت: ابليس مى‌گويد نگاه كردن (به نامحرم) كمان ديرينه من و