راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٢١ - فايده سوّم، قبول شكست و خوارى

مى‌داند گران است. وى مى‌گفت: با نخريدن آن را ارزان كنيد.

سهل گويد: پرخور در سه خصلت نكوهيده است: اگر اهل عبادت است كسل مى‌شود، اگر اهل كسب است از آفتها در امان نيست، و اگر از كسانى است كه چيزى به او مى‌رسد مى‌گويد: خدا با من منصفانه عمل نكرده است. خلاصه سخن آن كه عامل هلاكت مردم حرص‌ورزى آنها به دنياست، و علّت حرص ورزى آنها شكمبارگى و شهوت همخوابگى است، و علّت شهوت‌رانى شكم‌پرستى است و كم‌خورى تمام اين درها را كه درهاى آتش است مى‌بندد، و با بسته شدن آنها درهاى بهشت گشوده مى‌شود. چنان كه پيامبر (ص) فرمود: «با گرسنگى همواره در بهشت را بكوبيد.»«٤٢» پس كسى كه به گرده نانى در هر روزى قناعت كند، در ديگر خواسته‌هايش قانع باشد، و آزاد گردد و از مردم بى‌نياز و از زحمت آسوده شود و براى عبادت خدا و تجارت آخرت فراغت مى‌يابد و از مردانى خواهد شد كه هيچ تجارتى و خريد و فروشى آنها را از ياد خدا باز نمى‌دارد، علّت اين كه كسب آنها را از ياد خدا باز نمى‌دارد آن است كه با قناعت بى‌نياز شده‌اند امّا انسان محتاج را ناگزير از ياد خدا باز مى‌دارد.

فايده دهم، اين است كه با گرسنگى مى‌تواند غذاهاى زيادى را به يتيمان و مسكينان صدقه دهد

و روز قيامت در سايه صدقه خود قرار گيرد، چنان كه در حديث«٤٣» آمده است. پس آنچه را مى‌خورد گنج پنهان اوست و آنچه را صدقه مى‌دهد گنجينه‌اش لطف خداست بنابراين بنده را از مال خود بهره‌اى نيست جز آنچه صدقه كه برايش بماند، يا بخورد و فانى شود يا بپوشد و كهنه شود پس صدقه دادن به غذاهاى اضافى بهتر از سيرى و پوده كردن است. پيامبر (ص) به مردى شكم گنده نگاه كرد، با انگشت به شكم او اشاره كرد و فرمود: «اگر اين غذاهايى كه در اين جا ريخته‌اى در جاى ديگر بود (انفاق مى‌كردى) برايت بهتر