ولى آن جا كه عقول مردم از بين برود عقل خود را به كار مى‌اندازند. دنياداران شرافت دنيوى دارند و آنها از شرافت آخرت برخوردارند، اى اسامه هرگاه آنها را در شهرى ديدى بدان كه آنها موجب ايمنى اهل آن شهرند، و خدا گروهى را كه آنها در ميانشان باشند عذاب نمى‌كند زمين به وجود آنها شاد است، و خداى جبّار از آنها خشنود است آنها را براى خود برادر برگزين، باشد كه به وسيله آنها نجات يابى و اگر بتوانى چنان كن كه در حال گرسنگى و تشنگى مرگ به سراغت بيايد، زيرا در اين صورت به بهترين مقامها مى‌رسى و با پيامبران وارد بهشت مى‌شوى از وارد شدن روح تو فرشتگان شاد مى‌شوند و خداى جبّار بر تو درود مى‌فرستد».

عيسى (ع) فرمود: «جگرهايتان را گرسنه بداريد و بدنهايتان را لاغر كنيد.

شايد دلهايتان خدا را ببيند، همين روايت از پيامبرمان (ص) نيز روايت شده است.»«١٣»

در تورات نوشته شده: «همانا خدا دانشمند فربه را دشمن مى‌دارد»، زيرا فربهى دليل غفلت و پرخورى است و اين دو زشت است بويژه براى دانشمند، و براى همين ابن مسعود گويد: همانا خدا قارى فربه را دشمن مى‌دارد، و در حديث مرسل است: «همانا شيطان همانند خون كه در بدن فرزند آدم جارى است در بدن انسان جريان دارد. پس راههاى ورود شيطان را با گرسنگى و تشنگى ببنديد.»«١٤»

در حديث است: «همانا غذا خوردن در حال سيرى موجب برص مى‌شود.»«١٥»

و حضرت (ع) فرمود: «مؤمن در يك معده غذا مى‌خورد و منافق در هفت معده.»«١٦» يعنى هفت برابر مؤمن غذا مى‌خورد و شهوتش در خوردن هفت برابر

«١٣» به مآخذ آن دست نيافتم .

«١٤» بارها پيش از اين نقل شده است .

«١٥» شيخ (طوسى ) در امالى خود با اسنادش از موسى بن جعفر از پدران بزرگوارش (ع ) از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت كرده است چنان كه در وسائل كتاب اطعمه ، باب آداب غذا، باب دوم به شماره ٨ آمده است .

«١٦» بخارى در (صحيح )، ج ٧، ص ٩٢ روايت كرده و در آن به جاى (( ((المنافق )) ((الكافر)) )) آمده است . مسلم نيز در (صحيح )، ج ٦، ص ١٣٢ چنين روايت كرده است ، و صدوق (ره ) در خصال ، ج ٢، ص ٧ با اسنادش از حضرت صادق عليه السّلام از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به همان صورت كه در صحيحى آمده روايت كرده است .