راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠٣ - شرح فضيلت گرسنگى و نكوهش سيرى

و فرمود (ص): «فرزند آدم هيچ ظرفى را پر نكرد كه بدتر از شكمش باشد، فرزند آدم را چند لقمه كوچك بس است كه فقط كمرش را راست بدارد و اگر از خوردن غذا ناگزير است يك سوّم شكم را به غذا اختصاص دهد و يك سوّم را به آب و يك سوّم را به نفس كشيدن.»«١١»

در حديث اسامة بن زيد است:«١٢» «همانا نزديكترين مردم به خداى متعال در روز قيامت كسى است كه گرسنگى و تشنگى و اندوهش در دنيا طولانى باشد، آنان عارفان پرهيزكارى هستند كه اگر حاضر باشند شناخته نشوند و اگر غايب باشند گم نيستند بقعه‌هاى زمين آنها را مى‌شناسد و فرشتگان آسمان پيرامون آنهايند مردم از دنيا بهره‌مند مى‌شوند و آنان از بندگى خدا مردم فرشهاى پر تار و پود مى‌گسترند، و آنها پيشانيها و زانوها بگسترند مردم كار و اخلاق پيامبران را تباه كنند و آنان حفظ مى‌كنند. هرگاه زمين آنها را از دست بدهد مى‌گريد و خدا بر شهرى كه يكى از آنها در آن نباشد خشم بگيرد. آنها مانند سگانى كه بر مردار حمله مى‌كنند، بر دنيا حمله‌ور نمى‌شوند كم مى‌خورند و لباس پاره مى‌پوشند، غبار آلودند، مردم آنان را مى‌بينند و گمان مى‌كنند كه بيمارند در حالى كه بيمار نيستند و گفته مى‌شود: بيمارى وارد بدنشان شده و عقلهايشان را از دست داده‌اند در حالى كه چنان نيست نه عقلشان را از دست داده‌اند و نه بيمارند ليكن اين گروه با دلهاى خود دستورات خدا را مى‌نگرند كه علاقه دنيا را از آنها سلب كرده در نزد مردم دنيا مانند آدم بى‌عقل راه مى‌روند،