راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٢٢ - شرح امورى كه بنده به آن مؤاخذه مىشود
مىگيرد. زيرا شيطان نادانان را با انواع حكمهايش مىفريبد مانند اين گفتار شيطان: براستى خدا مهربان است پس (به گناه) اهميّت نده و همانا تمام مردم از خدا نمىترسند. پس (در گناه) با مردم مخالفت نكن، زيرا عمر دراز است پس صبر كن تا فردا توبه كنى يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً«٢٠٢» شيطان انسانها را به توبه وعده مىدهد و به آمرزش آرزومند مىسازد و به اذن خدا با اين حيلهها و نظايرش آنها را مىفريبد، و دل او را براى پذيرش فريب وسعت مىدهد و از پذيرش اسلام تنگ مىكند و تمام اين كارها به قضا و قدر الهى است. فَمَنْ يُرِدِ الله أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ من يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّما يَصَّعَّدُ في السَّماءِ.«٢٠٣» إِنْ يَنْصُرْكُمُ الله فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ من بَعْدِهِ.«٢٠٤» پس خدا هدايتگر و گمراه كننده است، هر كار بخواهد انجام مىدهد هر حكمى بخواهد صادر مىكند، هيچكس حكمش را نتواند برگرداند و نتواند حكمش را به تأخير اندازد بهشت را آفريده و براى آن اهلى آفريده است و آنها را در عبادت به كار گماشته است، دوزخ را آفريده و براى آن اهلى آفريده است و به گناه واداشته است و به مردم نشانههاى اهل بهشت و اهل دوزخ را شناسانده و فرموده است: إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ«٢٠٥»: فَتَعالَى الله الْمَلِكُ الْحَقُّ، لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ.«٢٠٦» اكنون به اين مقدار اندك از ذكر شگفتيهاى دل اكتفا مىكنيم
«٢٠٢» نساء / ١٢٠: شيطان به آنها (وعده هاى دروغين ) مى دهد و به آرزوها سرگرم مى سازد و جز فريب و نيرنگ به آنها وعده نمى دهد.
«٢٠٣» انعام / ١٢٥: آن كس را كه خدا بخواهد هدايت كند سينه اش را براى (پذيرش ) اسلام گشاده مى سازد و آن كس را كه (به خاطر اعمال خلافش ) بخواهد گمراه سازد سينه اش را آنچنان تنگ مى كند كه گويى مى خواهد به آسمان بالا برود.
«٢٠٤» آل عمران / ١٦: اگر خداوند شما را يارى كند هيچ كس بر شما پيروز نخواهد شد و اگر دست از يارى شما بردارد كيست كه بعد از او شما را يارى كند و مؤ منان تنها بر خداوند بايد توكل كند.
«٢٠٥» انقطار / ١٣-١٤: مسلما نيكان در نعمت فراوانى هستند، و بدكاران در دوزخند.
«٢٠٦» انبياء / ٢٣: هيچ كس بر كار او نتواند خرده بگيرد ولى در كارهاى آنها جاى سؤ ال و ايراد هست .