راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٨٩ - فصل احاديث در فضيلت علم از طريق خاصّه

ابو عبد الله محّمد بن اسماعيل تميمى اين داستان را در شرح مسلم نقل كرده و گفته است: «هر دو پا و ديگر اعضاى بدنش فلج شد.»

فصل: احاديث در فضيلت علم از طريق خاصّه‌

امّا از طريق خاصّه (شيعه)«١٠٩» به سند صحيح از ابو الحسن على بن موسى الرّضا (ع) از پدرانش از پيامبر اكرم (ص) روايت شده كه فرموده است:

«طلب علم بر هر مسلمانى واجب است، علم را در هر جا كه گمان مى‌رود طلب كنيد، و از اهلش فرا گيريد، چه ياد گرفتن آن حسنه، طلب آن عبادت، مذاكره درباره آن تسبيح، عمل به آن جهاد، آموختن آن به كسى كه آن را نمى‌داند صدقه و بذل آن به كسى كه شايستگى آن را دارد موجب تقرّب به خداوند متعال است چرا كه علم وسيله شناخت حلال و حرام، روشنى بخش راه بهشت، همدم اوقات وحشت، يار تنهايى و غربت است. در خلوت سخنگو، در خوشى و ناخوشى دليل و رهنما، در برخورد با دشمنان سلاح، و نزد دوستان زيب و زيور مى‌باشد، خداوند متعال به وسيله علم و دانش اقوامى را بلند مرتبه مى‌گرداند، آنان را در راه خير پيشوا قرار مى‌دهد از آثار آنها پيروى مى‌كنند، به اعمال آنها تأسّى مى‌جويند، و آراى آنان را مرجع قرار مى‌دهند فرشتگان به دوستى با آنها راغب مى‌شوند، و با بالهاى خود آنها را لمس مى‌كنند، در نمازهاى خويش بر آنها درود مى‌فرستند، و هر خشك و ترى حتّى ماهيان و جانوران دريا، و درندگان بيابان و چهار پايان براى آنها طلب آمرزش مى‌كنند، دانش حيات دلها از جهل، روشنى چشمها از ظلمت، و نيروى بدنها از ضعف است. دانش بنده را به جايگاه نيكان و پايگاه پاكان و عالى‌ترين درجات دنيا و آخرت مى‌رساند، ذكر در حال تحصيل علم برابر با روزه، و مذاكره درباره آن مانند، نماز شب است. خداوند به وسيله علم اطاعت و عبادت مى‌شود، و از طريق‌