راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٦٠ - قسم اوّل در طهارت از خبث

٥- ميته يعنى مرده جانداران بجز مرده حشرات از قبيل پشه و ساس.

٦- هر مايع مست كننده اعمّ از شراب و غير آن بنا بر مشهور و اقوى.

٧- فقّاع (آب جو) هر چند مست نكند، زيرا شراب به آن گفته مى‌شود، و بعضى آب انگور را هر چند بر اثر آفتاب به جوش آيد، پيش از آن كه دو ثلث آن از ميان برود به شراب ملحق كرده‌اند، ليكن اين مطلب ثابت نشده است.

٨ و ٩- سگ و خوك غير آبى، و قول ابن ادريس كه نجاست را در مورد آنها تعميم داده ضعيف مى‌باشد.

١٠- كافر هر چند به شهادتين (شهادت به يگانگى خدا و رسالت پيامبر (ص) اقرار كند، مانند خوارج، نواصب، مجسّمه و غلاة بنا بر مشهور.

گروهى از فقيهان به استناد اخبار صحيحى كه در اين باره وارد شده به طهارت نيم خورده اهل كتاب (يهود، نصارا و مجوس) رأى داده‌اند، ليكن بعضى آن اخبار را حمل بر تقيّه كرده‌اند. شيخ ابو جعفر (طوسى) به نجاست مجبّره، سيد مرتضى به نجاست مخالفان، ابن جنيد به نجاست مذى«١٠» و شير كنيز، شيخ مفيد به نجاست عرق جنب از حرام و عرق شتر نجاست خوار و نجاست موش و مارمولك، ابو الصّلاح به نجاست روباه و خرگوش، سلّار به نجاست مسوخات حكم كرده‌اند ليكن همه اينها احكامى شاذّ و نادر است.

و هر چيزى جز آنچه ذكر شد مادام كه در حال رطوبت با نجاست تماس نداشته پاك است هر چند از فضولات بدن باشد مانند عرق، آب دهان، آب بينى، قى، چرك، ودي و وذي«١١» و جز اينها باشد همچنين خون و منى غير ذيروح كه خون جهنده ندارد مانند پشه و شپش، و نيز بول و غايط حيواناتى كه خوردن گوشت آنها حلال است پاك، و از قاطر و الاغ و ديگر چهارپايان مكروه مى‌باشد، و نيز مدفوع مرغ، پس مانده غذاى مردارخوار، پس‌مانده‌