راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٦٢ - قسم اوّل در طهارت از خبث

آن را نجس نمى‌كند، مگر آن كه رنگ يا طعم و يا بوى آن تغيير كرده باشد.»«١٥»، در خبر صحيح از امام صادق (ع) آمده است: هر زمان آب بر بوى مردار غلبه كرد با آن وضو بگير و از آن بياشام، و هر گاه آب تغيير كرد و طعم آن دگرگون شد از آن وضو مگير و مياشام.»«١٦» همچنين از آن حضرت روايت است: «آب طاهر است و طهارت داده نمى‌شود.»«١٧»، از بسيارى از احاديث ائمّه (ع) و مدارك معتبر و اجماع مسلمانان برمى‌آيد كه ازاله نجاست با آب قليل جايز است، زيرا آب از حالت پاكى و پاك‌كنندگى بيرون نمى‌رود مگر اين كه نجاست بر آن غلبه كند، و يكى از اوصاف سه گانه آن را تغيير دهد، ليكن اكثر اصحاب ما و گروهى از عامّه معتقدند كه اگر آب كمتر از يك كرّ يا دو قله«١٨» باشد به مجرّد تماس با نجاست نجس مى‌شود، و حديثى را در اين مورد روايت مى‌كنند، امّا اصحاب ما از امام صادق (ع) نقل كرده‌اند كه فرموده است:

«هر گاه آب به اندازه يك كرّ برسد هيچ چيزى آن را نجس نمى‌كند.»«١٩»،

سنّيان از پيامبر (ص) نقل كرده‌اند: «اگر آب به اندازه دو قلّه برسد نجس نمى‌شود.»«٢٠»، اين در عمل احوط است.

غزّالى گفته است: «اين مذهب شافعى است» و من دوست داشتم كه او از مذهب مالك پيروى مى‌كرد كه مى‌گويد آب هر چند كم باشد نجس نمى‌شود مگر اين كه اوصاف آن تغيير كند، زيرا آب همواره مورد نياز، و اشتراط دو قلّه باعث وسواس، و تهيّه آن براى مردم موجب مشقّت است، و به جان خودم سوگند