راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٠٦ - باب ششم در معاد

كشتگان تيره‌بخت كفّار را كه در محلّى افتاده بودند صدا كرد و فرمود: اى فلان قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا، فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا«٤»، سپس فرمود: به خدايى كه جانم در دست اوست سوگند كه آنها اين گفتار را از شما شنواترند.

جز اين كه توان دادن پاسخ ندارند«٥».

فصل‌

سؤال در قبر حقّ است، امام صادق (ع) فرمود: «هر كس سه چيز را انكار كند از شيعيان ما نيست: معراج، سؤال در قبر و شفاعت»«٦» و تنها از كسانى كه ايمان خود را خالص كرده‌اند، و آنها كه كافر محضند سؤال به عمل مى‌آيد و از باقى صرف نظر مى‌شود بدانها توجهى نمى‌شود. هر كس پاسخ درست دهد، در قبرش به روح و ريحان مى‌رسد، و در آخرت به بهشت نعيم در مى‌آيد، امّا هنگامى كه از او سؤال مى‌شود دچار فشار قبر است، و چقدر اندكند كسانى كه از فشار قبر آسوده‌اند. عذاب قبر بيشتر نتيجه بدخلقى، سخن‌چينى، و بى‌مبالاتى نسبت به ادرار است. اين عذاب قبر كفّاره باقيمانده گناهان مؤمنان است، چه پاره‌اى از گناهان آنها به سبب غم و غصّه و بيمارى و سختى جان كندن به هنگام مرگ بخشيده مى‌شود. اين گونه از اهل بيت (ع) روايت شده است«٧».

فصل‌

زنده شدن پس از مرگ حقّ است، زيرا عدالت و حكمت خداوند اقتضا مى‌كند كه بندگان را نسبت به تكاليفى كه انجام داده‌اند پاداش دهد، و به وعد و