راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٧١ - باب سوّم در عدل

نماز، و در هر دويست درهم به پرداخت پنج درهم زكات، و در تمام عمر به گزاردن يك بار حجّ مكلّف ساخته است، در حالى كه توان او بيش از اينهاست«٢٣»، و اين مطلب را امام صادق (ع) فرموده است.

فصل‌

بر خلاف آنچه يهود گمان«٢٤» مى‌كند خداوند متعال از كار خلقت فارغ نشده و بى‌كار ننشسته است، بلكه او در هر روزى به كارى مشغول است، مى‌آفريند، روزى مى‌رساند، و هر چه بخواهد انجام مى‌دهد، يَمْحُوا الله ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ، محو نمى‌كند مگر آنچه را كه موجود بوده و اثبات نمى‌كند مگر آنچه را كه وجود نداشته باشد، و گرنه دعا، دوا، صدقه، و جز اينها باطل و بيهوده خواهد بود، و نيز بداى ناشى از پشيمانى براى خداوند وجود ندارد، و او منزّه و برتر از اين است.

امام صادق (ع) فرموده است: «خداوند هرگز پيامبرى را مبعوث نكرده است مگر اين كه بر عبوديّت او و بى‌همتايى خود از وى اقرار گرفته است خداوند آنچه را بخواهد مؤخّر يا مقدّم مى‌دارد.»«٢٥»

و نيز فرموده است: «بداء«٢٦» براى خداوند به سبب نادانى روى نمى‌دهد.»

همچنين فرمود: «براى خداوند در چيزى بداء حاصل نشده مگر اين كه آن چيز پيش از بداء در علم او قرار داشته است.»«٢٧»

امام باقر (ع) فرموده است: «علم دو گونه است، يك قسم آن نزد خداوند