امّا ترس از خدا مأخوذ از قول خداوند متعال مى‌باشد كه فرموده است: إِنَّما يَخْشَى الله من عِبادِهِ الْعُلَماءُ، و خشوع از آيه: خاشِعِينَ لِلَّهِ لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ الله ثَمَناً قَلِيلًا«٩٦» و تواضع از آيه: وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ من الْمُؤْمِنِينَ«٩٧» و خوشخويى از آيه: فَبِما رَحْمَةٍ من الله لِنْتَ لَهُمْ«٩٨» و زهد از آيه: وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ الله خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ«٩٩» اخذ شده است. هنگامى كه پيامبر خدا (ص) آيه:

فَمَنْ يُرِدِ الله أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ«١٠٠» را تلاوت فرمود، عرض شد: اى پيامبر خدا منظور از اين شرح صدر چيست؟ فرمود: «چون نور در دل افتد سينه گشاده و فراخ شود.» عرض كردند: آيا اين هيچ علامتى دارد؟ فرمود:

«آرى، دورى جستن از سراى فريب (دنيا)، و بازگشتن به سراى جاويد (آخرت) و آماده شدن براى مرگ پيش از فرا رسيدن آن.»«١٠١»

١٠- عالم بايد بيشتر بحث و تلاش خود را متوجّه علم اعمال كند،

و بداند چه چيزهايى عمل را تباه، دل را پريشان، وسوسه‌ها را تحريك مى‌كند، و شرّ و بدى را به وجود مى‌آورد، زيرا اساس دين عبارت از حفظ نفس از بديهاست چنان كه گفته‌اند:«١٠٢»

عرفت الّشّر لا للشّرّ لكن لتوقيه *** و من لا يعرف الشّر من الناس يقع فيه«١٠٣»

«٩٦» آل عمران / ١٩٩: در برابر (فرمان ) خداوند خاضعند و آيات خدا را به بهاى ناچيزى نمى فروشند

«٩٧» شعراء / ٢١٥: و بال و پر خود را براى مومنان ى كه از تو پيروى مى كنند بگستر

«٩٨» آل عمران / ١٥٩: از پرتو رحمت الهى در برابر آنها نرم (و مهربان ) شدى

«٩٩» قصص / ٨٠: كسانى كه علم و دانش به آنها داده بود گفته واى بر شما ثواب الهى بهتر است براى آنانى كه ايمان آورده اند

«١٠٠» انعام / ١٢٥: كسى را كه خدا بخواهد هدايت كند سينه اش را براى (پذيرش ) اسلام گشاده مى سازد

«١٠١» درالمنثور ج ٣ ص ٤٤

«١٠٢» بدى را شناختم نه به خاطر بدى بلكه براى پرهيز از آن و هر كس از مردم بدى را نشناسد در آن مى افتد

«١٠٣» صحيح بخارى ج ٩ ص ٦٥ با الفاظى ديگر