راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٧٨ - نشانههاى عالمان آخرت
عرض كردند: كدام يك از مردم بدتر است؟ فرمود: بارالها بيامرز عرض كردند: براى ما بيان فرما فرمود: عالمان هر گاه تبهكار شوند.»«٩٣»
همچنين پيامبر (ص) فرموده است: «كسى كه در دنيا تفكّرش بيشتر است، در روز رستاخيز ايمنىاش از همه زيادتر، و آن كه در دنيا گريهاش بيشتر است، در آخرت خندهاش از همگان افزونتر، و آن كه در دنيا اندوهش طولانىتر است، در آخرت خوشحالىاش از همه كس زيادتر است.»
على (ع) در خطبهاش«٩٤» فرموده است: ذمّه من گرو سخنانى است كه مىگويم، و من ضامنم، اين كه با پرهيزگارى كشتزار هيچ قومى خشك نمىشود، و اساسى كه بر هدايت استوار است نابود نمىگردد، نادانترين مردم كسى است كه اندازه خويش را نشناسد، دشمنترين مردم نزد خداوند مردى است كه آگاهيهايى را فراهم مىآورد و با شتاب در تاريكيهاى فتنه فرو مىرود، و آن كه شبيه انسانها و فرومايهترين آنهاست او را عالم مىنامد، در حالى كه يك روز تمام را در علم نگذرانده است، بامدادان با شتاب و شدّت در طلب چيزى كوشيده كه كم آن بهتر از بسيار آن است، تا آنگاه كه از آبى گنديده سير آب شده، و چيزهايى بىفايده بسيارى فراهم ساخته است، در اين هنگام به دادن فتوا مشغول مىشود، تا آنچه را بر ديگران مشتبه شده پاك و روشن گرداند. اگر واقعه مهمى براى او پيش آيد، انبوه آراى ناسودمند خود را براى آن آماده ساخته است. او در دفع شبهات مانند عنكبوت است كه تارهاى خود را مىتند، و نمىداند درست كار كرده يا نه؟ نادانيهاى بسيار مرتكب مىشود، نادانسته در كارهاى مشتبه وارد مىگردد، از آنچه نمىداند پوزش نمىطلبد تا سالم ماند، و در آنچه مىداند يقين ندارد تا سودى به دست آورد مانند باد كه برگ خشك درختان را مىپراكند، روايات را به دور مىريزد، خونهاى بناحق ريخته از دست
«٩٣» در هيچ ماخذى به اين روايت و روايت بعد از آن دست نيافتم
«٩٤» خطبه ١٦ نهج البلاغه با اختلافى زياد