روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٧٤ - ترجمه

آنگه على را گفت:

يا ابا الحسن نعم الزّوج زوجتك، نيك زن است زن تو،و اين از جملۀ حور العين است،چه اين [١]از ميوۀ بهشت آفريده است با او مدارا كن.

فانّها بضعة منّي يسوؤني [٢]ما ساءها و يسرّنى ما سرّها و انّ اللّه تعالى يغضب بغضبها [٣]و يرضى برضاها [٤]، او پاره از اندام من است آنچه او را دژم [٥]بكند مرا دژم [٦]بكند و آنچه او را خرّم [٧]بكند مرا خرّم بكند،و خداى-عزّ و جلّ-از خشم او خشم گيرد و از رضاى او راضى شود.

آنگه گفت:يا ابا الحسن [٨]!نبايد كه من فردا تو را بينم و بر تو اثر عرس نبينم و بر تو اثر عرس نباشد [٩].فاطمه گفت [١٠]:يا رسول اللّه!من شرم دارم از اسماء كه او مدّتى است تا خدمت [١١]مى‌كند و من نتوانم خدمت كردن،براى من خادمه‌اى فرماى.رسول -عليه السّلام-گفت:خادمه‌اى خواهى يا چيزى كه از خادمه بهتر باشد؟گفت:و آن چيست يا رسول اللّه؟گفت:آن‌كه به عقب هر نمازى سى و چهار بار تكبير كنى، و سى و سه‌بار تسبيح،و سى و سه‌بار تحميد،اين بر زبان صد است و در ترازو هزار.

يا فاطمه! هيچ‌كس نباشد كه هر بامداد و شبنگاه [١٢]اين تسبيح بكند و الّا خداى تعالى او را مهمّات دنيايى و آخرتى [١٣]كفايت كند.

آنگه رسول-عليه السّلام-اسماء را گفت:تو نيز به سلامت بازگرد -

جزاك اللّه خيرا [١٤]. اسماء بازگشت و ايشان تنها [١٥]ماندند [١٦]و اميرالمؤمنين [١٧]به فرمان و اشارت رسول خلوت ساخت با فاطمه [١٨].رسول-عليه السّلام-بر دگر روز در آمد و به ديدار