روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٤٦ - ترجمه

مگوى اى انس كه من آن شنيده‌ام از رسول در حقّ ايشان كه گمان نبردم [١]هرگز كه [٢]هيچ آدمى را باشد! انس گفت [٣]:آن چيست [٤]؟گفت:شنيدم از رسول-عليه السّلام-كه گفت:

چون خداى تعالى خواست تا مرا بيافريند،نطفه‌اى بيافريد از نورى سپيد و در صلب آدم نهاد،آنگه مى‌گردانيد آن را از اصلاب طاهرين به ارحام مطهّرات [٥]تا[به] [٦]صلب عبد المطّلب رسانيد،[آنگه] [٧]آن را به دو فرقه كرد:يك فرقه به عبد اللّه داد،و يك فرقه به ابو طالب.از عبد اللّه من آمدم و از ابو طالب [٨]على.آنگه نور من به فاطمه انتقال كرد.از على و فاطمه،حسن و حسين آمدند و ايشان طاهر [٩]مطهّرانند.امّا نطفۀ من [١٠]به حسن انتقال كرد و نطفۀ على به حسين افتاد،آنگه از او انتقال مى‌افتد به ائمّه تا به دامن قيامت.

امّا كيفيّت تزويج بر سبيل اختصار گفته شود-ان‌شاءاللّه [١١].

راويان اخبار روايت كرده‌اند از اميرالمؤمنين [١٢]و عبد اللّه مسعود و عبد اللّه عبّاس و جابر عبد اللّه انصارى و انس مالك و براء بن عازب و امّ سلمه زوج النّبى [١٣]-عليه السّلام-كه ايشان گفتند به الفاظى مختلف و معانى متّفق كه:چون فاطمه -عليه السّلام-بالغ شد اكابر قريش از اهل سابقۀ اسلام و شرف و مال،به خواستن او برخاستند [١٤].رسول-عليه السّلام همه را رد كرد و هركسى را جوابى كرد [١٥]بر وجهى.

در جملۀ خاطبان ابو بكر [١٦]بيامد و گفت:يا رسول اللّه!تو اسلام من و سابقه و صحبت [١٧]من دانى،و آن‌كه من پيرى‌ام از قريش،و شنيده‌ام كه تو گفتى:

كلّ حسب