روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد چهاردهم
١ ص
(٢)
سورة المؤمنون
١ ص
(٣)
سوره المؤمنون (23) آیات 1 تا 22
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره المؤمنون (23) آیات 23 تا 56
١٦ ص
(٦)
ترجمه
١٦ ص
(٧)
سوره المؤمنون (23) آیات 57 تا 118
٣١ ص
(٨)
ترجمه
٣١ ص
(٩)
سورة النّور
٦٣ ص
(١٠)
سوره النور (24) آیات 1 تا 10
٦٣ ص
(١١)
ترجمه
٦٣ ص
(١٢)
سوره النور (24) آیات 11 تا 26
١٠٢ ص
(١٣)
ترجمه
١٠٢ ص
(١٤)
سوره النور (24) آیات 27 تا 38
١١٥ ص
(١٥)
ترجمه
١١٥ ص
(١٦)
سوره النور (24) آیات 39 تا 57
١٥٦ ص
(١٧)
ترجمه
١٥٦ ص
(١٨)
سوره النور (24) آیات 58 تا 64
١٧٦ ص
(١٩)
ترجمه
١٧٦ ص
(٢٠)
سورة الفرقان
١٨٩ ص
(٢١)
سوره الفرقان (25) آیات 1 تا 20
١٨٩ ص
(٢٢)
ترجمه
١٨٩ ص
(٢٣)
سوره الفرقان (25) آیات 21 تا 44
٢٠٥ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٠٥ ص
(٢٥)
سوره الفرقان (25) آیات 45 تا 77
٢٣١ ص
(٢٦)
ترجمه
٢٣١ ص
(٢٧)
سورة الشّعراء
٢٩٥ ص
(٢٨)
سوره الشعراء (26) آیات 1 تا 68
٢٩٦ ص
(٢٩)
ترجمه
٢٩٦ ص
(٣٠)
سوره الشعراء (26) آیات 69 تا 140
٣٢١ ص
(٣١)
ترجمه
٣٢١ ص
(٣٢)
سوره الشعراء (26) آیات 141 تا 191
٣٤٢ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٤٢ ص
(٣٤)
سوره الشعراء (26) آیات 192 تا 227
٣٥٣ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٥٣ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٧٢ - ترجمه

لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ [١]... ،نه آن روز بود و نه امروز است،آن روز خواهد بودن كه رسول-عليه السّلام- گفت:

يملأ الارض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما ،و امّا تبديل خوف به امن معلوم است كه اين بر عموم حاصل نيست مگر در بعضى مواضع،و اين كه يَعْبُدُونَنِي لاٰ يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً پوشيده نيست كه مسلمانى به اضافت با كافرى اندكى است از بسيارى،پس آيت لايق نيست [٢]و معنى او مطّرد نيست الّا به خلافت و امامت مهدى -عليه السّلام-كه رسول-عليه الصّلاة و السّلام-به او بشارت داد،و امّت برآن اجماع كردند بر جمله،و اگرچه در تعيين آن خلاف كردند و رسول-عليه السّلام-گفت:

لو لم يبق من الدّنيا الّا يوم واحد لطوّل اللّه ذلك اليوم حتّى يخرج رجل من ولدي يواطى اسمه اسمى و كنيته كنيتي يملأ الارض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما ، گفت:اگر از دنيا نماند الّا يك روز،خداى تعالى آن روز را دراز كند تا بيايد مردى از فرزندان من همنام من و هم كنيت من،زمين پر از عدل و انصاف كند پس ازآن‌كه پر [٣]جور و ظلم باشد.و اين خبر مخالف و مؤالف روايت كردند،و خلاف در تعيين افتاد،و نيز اين خبرى است معروف كه رسول-عليه السّلام-گفت:هيچ‌كس را حلال نيست كه[جمع كند] [٤]ميان نام من و كنيت من مگر مهدى امّت را كه او را رواست كه نام من و كنيت من برگيرد [٥].جابر الجعفىّ روايت كرد از جابر بن عبد اللّه الانصارى كه او گفت،چون اين آيت آمد: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ [٦]... ،من گفتم:[يا رسول اللّه] [٧]خداى را و رسول را مى‌شناسم [٨]،و طاعت ايشان واجب مى‌دانم [٩]،اولوالأمر كدام‌اند كه خداى طاعت ايشان با طاعت خود و طاعت تو مقرون بكرد؟گفت:

يا جابر هم خلفائي و ائمّة المسلمين بعدي اوّلهم علىّ بن ابي طالب،ثمّ الحسن ثمّ الحسين ثمّ علىّ بن الحسين ثمّ محمّد بن علىّ المعروف في التّوراة بالباقر و ستدركه يا جابر فاذا لقيته فاقرئه [١٠]منّى


[١] .سورۀ توبه(٩)آيۀ ٣٣.

[٢] .اساس:است،به قياس با نسخۀ آط و ديگر نسخه بدلها،تصحيح شد.

[٣] .همۀ نسخه بدلها،بجز مش+از.

[٧] [٤] .اساس:ندارد،از آط،افزوده شد.

[٥] .آل:بردارد.

[٦] .سورۀ نساء(٤)آيۀ ٥٩.

[٨] .آط،آب،آز:مى‌شناسيم.

[٩] .آط،مش،مه:مى‌دانيم.

[١٠] .آط،آج،لب،آل:فاقره.