فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٠ - جرائم امنيت عمومى -محاربه- آیت الله سيد محمد باقر حكيم
{ ألقينا بينهم العداوة و البغضآء إلى يوم القيامة كلّمآ أوقدوا نارا للحرب أطفأها اللّه و يسعون في الارض فسادا و اللّه لايحبّ المفسدين} ؛ (١٥)
يهود گفتند: دست خدا بسته شد [وديگر تغييرى درخلقت نمىدهد و چيزى از عدم او وجود نخواهد آمد.[ به سبب اين گفتار دروغ دست آنها بسته و به لعن خدا گرفتار شدند، بلكه دو دست خدا(دست قدرت و رحمت) گشاده است و هرگونه بخواهد انفاق مىكند. قرآنى كه بر تو نازل شد بركفر و طغيان بسيارى از اهل كفر بيفزود و ما به كيفر آن تا قيامت آتش كينه و دشمنى را درميان آنها برافروختيم. هرگاه براى جنگ با مسلمانان آتشى برافروزند خدا آن آتش را خاموش سازد و آنها در روى زمين به فساد مىكوشند. [ستم در باره ضعيفان و حقوق ناتوانان و اطاعت شهوت و غضب مىكنند. [خدا هرگزمردم ستمكار مفسد را دوست نمىدارد.
{فإمّا تثقفنّهم في الحرب فشرّدبهم من خلفهم لعلّهم يذّكّرون و إمّا تخافنّ من قوم خيانة فانبذ إليهم على سوآء إنّ اللّه لايحبّ الخآئنين} ؛ (١٦)
[اى رسول ما!] [مردم بد عهد پيمان شكن] چون با آنان به كارزار مشغول شوى تهديد و مجازات و اندرز، آنان و پيروانشان را پراكنده ساز. باشد كه متوجه [زشتى نقض عهد] شوند. يا چنانچه از خيانتكارى گروهى از معاندين خود مىترسى دراين صورت تو نيز با حفظ عدل و درستى عهد آنها را نقض كن[تا تكليف خود را با تو بدانند و با وجود خيانتكارى آنها فريب و خيانتى از طرف تو به آنها نرسد [كه خدا خيانتكاران را دوست ندارد.
{والّذين اتّخذوا مسجدا ضرارا و كفرا و تفريقا بين الموءمنين و إرصادا لمن حارب اللّه و رسوله من قبل و ليحلفنّ إن أردنا إلا الحسنى و اللّه يشهد إنّهم لكاذبون} ؛ (١٧)
(١٥) سوره مائده، آيه٦٤.
(١٦) سوره انفال، آيه ٥٧ و ٥٨.
(١٧) سوره توبه، آيه١٠٧.