ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٨ - شناخت واقعيات با تكبر و خود محورى سازگار نيست

آيات خداوندى بدون سلطه اى كه براى آنان آمده باشد مجادله مى نمايند ، در سينه‌هاى آنان جز تكبر وجود ندارد ، آنان به آن چه كه با اين تكبر مى خواهند برسند ، نخواهند رسيد ، پناه بخدا ببر ، قطعا او شنوا و دانا است ) .
٣ - ( يَسْمَعُ آياتِ الله تُتْلى عَلَيْه ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها فَبَشِّرْه بِعَذابٍ أَلِيمٍ . ) [١] ( آيات خداوندى را مى شنود ، سپس با تكبر و نخوت [ به گمراهى خود ] اصرار مى ورزد ، گوئى آيات خداوندى را نشنيده است . بشارت عذاب دردناكى باو بده ) ٤ - ( وَإِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا شَيْئاً اتَّخَذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ) [٢] ( و اگر چيزى از آيات ما را فهميد ، آنرا به استهزاء مى گيرد ، عذاب پست كننده اى در انتظار آنان است ) .
٥ - ( وَإِنِّي كُلَّما دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْباراً ) [٣] [ نوح ( ع ) گفت : ] ( و من هر وقت كه آنانرا بسوى تو دعوت كردم تا آنانرا ببخشائى انگشتانشان را در گوششان فرو بردند و لباسهايشان را بخود پيچيدند و به ضلالت خود اصرار ورزيدند و تكبر و نخوت نمودند ) ٦ - ( وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ ) [٤] ( و اما آنانكه كفر ورزيدند [ به آنان گفتم : ] آيا آيات من بر شما تلاوت نمى شد ، شما تكبر ورزيديد و شما قوم گنهكار بوديد ) ٧ - ( وَإِذا تُتْلى عَلَيْه آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْه وَقْراً فَبَشِّرْه بِعَذابٍ أَلِيمٍ ) [٥] ( و هنگامى كه آيات ما براى او تلاوت مى شد ،

[١] الجاثية آيه ٨ .
[٢] الجاثية آيه ٩ .
[٣] نوح آيه ٧ .
[٤] الجاثية آيه ٢١ .
[٥] لقمان آيه ٣١ .