ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣١٢ - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن

٢٦١ - دلساز خاطر نواز ، دلنواز .
٢٦٢ - دلسازى غيرت و حميت .
٢٦٣ - سبك دل ظريف خاطر گشتن .
٢٦٤ - سبك شدن دل ترسيدن - < شعر > « از هول زخم او دل گيتى سبك شود گر در مصاف دست به گرز گران كند » < / شعر > مسعود سعد ٢٦٥ - سبك گردانيدن دل خالى كردن دل از كينه يا اندوه - < شعر > « دل سبك گردان ز كين تا قابل نيكان شوى باغبان بيرون كند از خاك گلشن سنگ را » < / شعر > اقامت صفاهانى ٢٦٦ - دلستان معشوق - < شعر > « دل از آن دلستان بكس نرسد بر از آن بوستان بكس نرسد » < / شعر > خاقانى < شعر > « اى ساربان آهسته ران كآرام جانم مى رود و آن دل كه با خود داشتم با دلستانم مى رود » < / شعر > سعدى ٢٦٧ - سخت دل بى مهر ، ظالم ، قسى القلب .
٢٦٨ - سخن دل « سخن كه از دل برآيد بدل نشيند » .
٢٦٩ - دلسرد .
٢٧٠ - سرد كردن كسى را بر دل كسى از نظر انداختن وى .
٢٧١ - سر رفتن دل تنگ حوصله شدن .
٢٧٢ - سر گرم كردن دل مشغول داشتن آن .
٢٧٣ - سر گشتهء دل دل سر گشته - < شعر > « اين دل سر گشتهء از خود تهى پر از گداز بر سر چاه زنخدان كوزهء دولاب بين » < / شعر >