ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٧٧ - شناخت با تدبر

( ٦ - أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ الله مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَفَرْعُها فِي السَّماءِ - تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَيَضْرِبُ الله الأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ) [١] ( آيا نديده اى كه خداوند چگونه كلمهء طيبه را مثل زده كه مانند درخت پاكيزه ايست كه ريشه آن ثابت و شاخه اش در آسمانست .
ميوهء خود را با اذن پروردگارش در هر موقع مى دهد و خداوند براى مردم مثلها مى زند ، باشد كه آنان متذكر شوند ) .
( ٧ - وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَه مَعِيشَةً ضَنْكاً وَنَحْشُرُه يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى ) [٢] ( و كسى كه از ياد آورى من اعراض كند ، زندگى براى او تنگ و تيره آميز خواهد بود و ما روز قيامت او را كور محشور خواهيم كرد ) .
( ٨ - وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ الله جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ الله عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِه إِخْواناً وَكُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذلِكَ يُبَيِّنُ الله لَكُمْ آياتِه لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ) [٣] ( و همگى به رسن خداوندى چنگ بزنيد و پراكنده نشويد و بياد بياوريد نعمت خداوندى را براى شما كه دشمنانى بوديد و دلهاى شما را تأليف نمود و به نعمت خداوندى برادرانى [ پيوسته بهم ] شديد و شما بر لبهء گودالى از آتش بوديد كه شما را از آن نجات داد ، بدينسان خداوند آيات خود را براى شما روشن مى سازد باشد كه هدايت شويد ) .
( ٩ - طه . ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى . إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى ) [٤] ( ما قرآن را براى تو نفرستاديم كه به مشقت بيفتى [ اين قرآن نيست ] مگر وسيلهء تذكر براى كسى كه داراى خشيت است ) دستور به تذكر و بيان اين كه قرآن و ديگر آيات الهى براى تذكر است

[١] ابراهيم آيهء ٢٤ و ٢٥ .
[٢] طه آيهء ١٢٤ .
[٣] آل عمران آيهء ١٠٣ .
[٤] طه آيهء ١ تا ٣ .