مى كند و با اين حال اشخاصى كه خود را از نور ايمان به حق و حقيقت محروم ساخته‌اند ، وجود خود را از قانون مستثنى مى دانند و با كلمهء آزادى خوشايند كه براى آنان جز بى بند و بارى معنائى ندارد ، دلخوش داشته ، از همين جهان كه تبلورگاه قانون است ، جز پديده هائى كه جنبهء حيوانى آنانرا اشباع نمايد ، چيزى نمى بينند . داستان خونين نينوا را شنيده‌ايم كه تبهكاران چگونه در برابر سخنان سرور شهيدان راه حق و حقيقت حسين بن على عليه السلام ، مى گفتند : ما نسمع ما تقول ( ما نمى شنويم آنچه را تو ميگوئى ) < شعر > چشم باز و گوش باز و اين عما حيرتم از چشم بندى خدا < / شعر > منفور درگاه الهى و منفور انسانها است كسى كه حقيقت را بشناسد و آنرا بپوشاند اين يك خيانت بزرگ است كه انسانى حقيقتى را بشناسد و واقعيتى را درك كند و آنرا مخفى بدارد . آيات مربوط به اين مسئله زياد است .
از آن جمله : ( ١ - إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَالْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاه لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ الله وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ . إِلَّا الَّذِينَ تابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ) [١] ( آنانكه مخفى مى دارند حقايق آشكار و هدايت را پس از آنكه در كتاب براى مردم آشكار كرده‌ايم ، كسانى هستند كه خدا آنانرا لعنت مى كند و لعنت كنندگان نيز بر آنان لعنت مى نمايند . مگر كسانى كه توبه كنند و اصلاح نمايند و حقايق را آشكار بسازند ، توبهء آنان را قبول ميكنم و من پذيرنده توبه و مهربانم ) ( ٢ - إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ الله مِنَ الْكِتابِ وَيَشْتَرُونَ بِه ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلا يُكَلِّمُهُمُ الله يَوْمَ الْقِيامَةِ وَلا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ) [٢] ( كسانى كه آنچه را كه از كتاب فرستاده‌ايم مخفى مى دارند

[١] البقرة آيه ١٥٩ و ١٦٠ .
[٢] البقرة آيه ١٧٤ .