خون ببيند، معمولًا از عادت حساب مى‌شود مخصوصاً در صورتيكه مشخّصات خون و حالات‌زن نشان دهد كه اين عادت ماهيانه اوست كه جلو يا عقب افتاده است. همچنين گاهى قبل‌ازبيرون آمدن خون زياد، مايع زرد رنگى ديده مى‌شود كه آن هم از حيض است. زن نبايدضرورت اهمّيت دادن به ساير نشانه‌هاىِ دالّ بر حيض را ناديده بگيرد.

زن هر زمان عقيده پيدا كند كه وارد عادت ماهيانه خود شده، به صرف ديدن خون بايدنماز را ترك كند، ولى اگر به اعتقاد اينكه در حيض است، عبادات را ترك كند، سپس روشن‌شود كه اشتباه كرده است، واجب است قضاى عبادات ترك شده را بجا آورد و گناهى بر اونيست.

امّا كسى كه تنها عادت عدديّه دارد، عبادت را تنها وقتى با ديدن خون ترك مى‌كند كه‌مشخّصات خون حيض را داشته باشد.

٢- چون خون حيض با ماههاى قمرى ارتباط دارد، وقت و شماره روزها (كه‌معمولًا عادت ناميده مى‌شود) علامت بسيار روشن براى حيض محسوب مى‌شود و اين‌علامت بر ساير علامتها مقدّم است.

ولى وقتى كه حالت زن اضطراب پيدا كند و عادتش را از دست بدهد، بايد به ساير نشانه‌هارجوع كند مثل مشخّصات خون و حالات روانى و جسمى ديگر كه غالباً همراه با حيض پيش‌مى‌آيد. براساس اين قاعده، حالات و صور گوناگون كسى را كه عادتش به هم خورده ذكرمى‌كنيم:

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، احكام عبادات - قم، چاپ: دوم، ١٣٨١.

ّل- اگر در طول ده روز، گاهى خون جارى شود و گاهى قطع گردد، چنانكه قبلًا نيز گفته‌شد، با ديدن خون در حال حيض است و بدون آن پاك است.

دوّم- اگر در روزهاى عادت و بعداز آن خون ببيند و از ده روز هم تجاوز كند، تنها ايّام‌عادت را حيض قرار دهد و بعداز آن پاك است، و همچنين اگر يك يا دو روز قبل يا بعدازعادت خون ببيند و مجموع آن از ده روز تجاوز نكند، همه آن روزها حيض حساب مى‌شودزيرا عادت گاهى جلو و گاهى عقب مى‌افتد.

سوم- اگر در غير روزهاى عادت خون ببيند و از ده روز هم تجاوز كند، آن خونى را كه‌مشخّصات حيض دارد، حيض و آن خونى را كه آن مشخّصات را ندارد استحاضه قرار دهد و اومى‌تواند طبق نشانه‌هاى مخصوص خود از قبيل وضعيّت و حالتش در ايام حيض، و يا طبق نظركارشناسان و متخصّصان، عمل كند.

چهارم- اگر در غير روزهاى عادت و در دو مدّت مختلف با فاصله افتادن پاكى، خون‌ببيند پس اگر براى هر دو خون هيچ نشانه مشخّص كننده‌اى نيابد، مى‌تواند هر كدام را كه‌بخواهد حيض و ديگرى را استحاضه قرار دهد، واوْلى اين است كه اوّلى را حيض قرار دهد.

البتّه همه اين حرفها در صورتى است كه بين هر دو خون ده روز فاصله نباشد وگرنه هر دو