را فراهم كنى انجام بده، زيرا وضو از امورى است كه نماز با آن تكميل مى‌شود، و نماز عبادت‌است‌وبراى انسان بهتر است كه در عبادت پروردگارش، كسى را شريك قرار ندهد. وآماده كردن‌وگرم كردن وريختن آب برروى دست، كمك كردن حساب مى‌شود اما شستن توسط غير، به‌طور مستقيم جايز نيست.

٢- فقها گفته‌اند: بعد از وضو، خشك كردن اعضاى وضو با دستمال يا حوله مكروه است‌ومستحب است آب وضو را بگذارد تا خشك شود، ولى حضرت على‌عليه السلام از دستمال استفاده‌كرده است اما شايد به جهت دليلى بالاتر و مهم‌تر از كراهت استفاده كردن از دستمال بوده‌است، همچون سردى هوا، يا پرهيز از گرد وغبار ومانند آن.

٣- وضو گرفتن در ظرفى كه داراى تصاوير يا مجسّمه باشد مكروه است، همچنين فقهاگفته‌اند وضو گرفتن در ظرف نقره يا طلا نيز مكروه است.

٤- وضو از آبى كه با نور خورشيد گرم شده، مكروه است (همچنين غسل كردن با آن‌وآشاميدن آن) واين حكم، آبى را شامل مى‌شود كه خورشيد به طور مستقيم برآن تابيده، يا در مخزن بسته‌اى بوده وخورشيد برآن تابيده است. اما آبهاى بركه‌ها وآبگيرها وحوض‌هاى‌بزرگ را شامل نمى‌شود، وهمچنين آبهايى را كه با حرارت برقى كه از انرژى خورشيدى توليدشده، گرم شده است شامل نمى‌شود.

٥- مؤمن در وضوى خود، شايسته است از آب آلوده- هرچند طاهر باشد- اجتناب كندمثل آب كرّى كه الاغ در آن ادرار كرده، يا چاهى كه حيوانى در آن افتاده ولى رنگ آب تغييرنيافته است.

آنچه وضو را باطل مى‌كند

١- خارج شدن ادرار يا مدفوع، وضو را باطل مى‌كند، چه از مجراى طبيعى خارج شود ياغير از آن، وهمچنين فرق نمى‌كند كه خارج شدن ادرار يا مدفوع از غير مجراى طبيعى، براى‌او عادى وطبيعى شده باشد يا نه (مثل اينكه راه طبيعى خروج ادرار يا مدفوع، آسيب‌ديده ومسدود شده باشد.)

٢- بين كم وزياد بودن ادرار ومدفوع هم فرق نيست. پس يك قطره ادرار يا يك ذره مدفوع‌هم وضو را باطل مى كند. پس اگر كسى چيزى را در مجراى ادرار يا مدفوع داخل كند، وآن راآلوده‌به ادرار يا مدفوع بيرون آورد، بايد وضوى خود را اعاده نمايد.

٣- آنچه غير از ادرار ومدفوع، از مجراى آن دو خارج مى‌شود وضو را باطل نمى‌كند، مانندكِرم يا هسته وهمچنين رطوبت هايى غير از منى وادرار، همچون «مذى» كه بعداز ملاعبه ودر هنگام‌