اجتناب كرد و همچنين كسانيكه منكر عموميت وفراگيرى رسالت پيامبر هستند وغلوكنندگانى كه معتقدند خداوند در چيزى ديگر حلول مى‌كند به گونه‌اى كه آن را خدا قرارمى‌دهد.

٥- فرزند كافر در نجاست، حكم پدر را دارد مگر اينكه به دارالاسلام يا به مسلمان‌بپيوندد واقوى اين است كه دراين صورت اسلام او اگر از روى بصيرت وآگاهى باشد، قبول‌مى‌شود. و اگر يكى از والدين (پدر يا مادر) كودك مسلمان باشد، حكم به نجاست‌او نمى‌شود.

٩- مست‌كننده‌ها و فقاع‌

هر مست‌كننده مايعى، نجس است و اجتناب از آن واجب مى‌باشد چه مشروب الكلى باشديا نبيذ [١] و يا فقّاع‌ [٢] و چه كم باشد يا زياد. پس اگر قطره‌اى از مايعى مست كننده در ظرف آب ياديگ خورشت بيفتد، آن را نجس مى‌گرداند و مطابق آنچه از ادلّه استفاده مى‌شود، اگر كسى درلباسى نماز بخواند كه مايع مست كننده‌اى روى آن ريخته باشد، بايد نماز را اعاده كند و محلّى‌را كه شراب روى آن ريخته بايد بشويد، و اگر آن محل را به طور مشخّص نمى‌داند بايد همه‌لباس را بشويد.

فروع مسأله بشرح ذيل است:

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، احكام عبادات - قم، چاپ: دوم، ١٣٨١.

اوْلى آن است كه از مواد مست كننده جامد نيز پرهيز شود مثل اينكه گياه خاصّى مست‌كننده باشد. امّا مواد مخدّر مانند حشيش و ترياك، نجس نيست زيرا از مُسكرات نمى‌باشد [٣]

٢- بنابر احتياط، واجب است از آب انگورى كه به وسيله آتش يا حرارت خورشيد و ياخود بخود جوش آمده اجتناب شود و پاك نمى‌شود مگر اينكه دوسوّم آن بواسطه پختن كم شود. و اگر دوسوّم آن خود بخود يا با تصفيه كردن در پارچه يا ظرف سفالى يا به سبب وزيدن باد كم‌شود، بنابر آنچه از ادلّه استفاده مى‌شود، نجاست آن از بين نمى‌رود. آب كشمش نيز همين حكم‌را دارد.

٣- بنابر احتياط، واجب است از انگور و كشمشى كه در بين غذا و خورشت ومانند آن، متلاشى ولِه شده اجتناب شود امّا انگور و كشمشى كه در ميان روغن سرخ شود اشكال ندارد.

٤- آب خرما و ساير انواع آب ميوه‌ها، اگر جوش بيايد اشكال ندارد مگر اينكه مست كند

[١] نبيذ: شرابى است كه از انگور يا خرما بدست آمده.

[٢] فقّاع: شرابى است كه از آب جو يا ساير ميوه‌ها تهيّه شده.

[٣] نجس نبودن مواد مخدّر به معناى حلال بودن آن نيست زيرا استفاده و استعمال مواد مخدّر متداول امروزى، به خاطر ضرر زيادى‌كه دارد حرام مى‌باشد هر چند قايل به نجاست آن نباشيم.