«يقول اللَّه تبارك وتعالى لابن آدم: إن نازعك بصرك إلى بعض ما حرّمتُ عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق ولا تنظر، وإن نازعك لسانك إلى بعض ماحرّمت عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق فلا تتكلّم، وإن نازعك فرجك إلى بعض ما حرّمت عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق ولا تأت حراماً

» [١].

«خداوند متعال مى‌فرمايد: اى فرزند آدم اگر چشمت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كرده‌ام سوق دهد، هر آينه تو را بر آن‌به دو پرده يارى داده‌ام، پس آن دورا بهم ببند و نگاه نكن، و اگر زبانت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كرده‌ام سوق دهد، هر آينه تورا يارى كرده‌ام به دو لب، پس آن دورا بهم ببند و سخن نگو، و اگر شرمگاهت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كرده‌ام سوق دهد، پس تو را بر او يارى كرده‌ام به دو پوشش پس بهم ببند و حرام انجام نده.»

٨- امام صادق‌عليه السلام از پدرانش روايت كرده است كه رسول خداصلى الله عليه وآله در وصيّت خود به حضرت على فرمود:

«يا عليّ، ثلاث لا تطيقها هذه الامّة: المواساة للأخ في ماله، وانصاف الناس من نفسه، وذكر اللَّه على كلّ حال، وليس هو سبحان اللَّه والحمد للَّه ولا إله‌إلّا اللَّه واللَّه اكبر، ولكن إذا ورد على ما يحرم عليه خاف اللَّه عزّ وجلّ عنده وتركه‌

» [٢].

«سه چيز است كه اين امّت طاقت آنها را ندارد: يارى دادن برادران دينى با مال خود، و از طرف خود با مردم انصاف كردن، و ذكركردن خدا در هر حال، و ذكر خدا (سبحان اللَّه والحمد للَّه ولا اله الّا اللَّهُ واللَّه اكبر) نيست ولى منظور اين است كه چون شخص دربرابر حرامى قرار گيرد، از خدا بترسد وآن را ترك كند.»

٩- امام صادق‌عليه السلام از پدرانش روايت كرده است كه رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود:

«من أطاع اللَّه فقد ذكر اللَّه وإن قلّت صلاته وصيامه وتلاوته للقرآن، ومن عصى اللَّه فقد نسي اللَّه وإن كثرت صلاته وصيامه وتلاوته للقرآن»

[٣].

«هركه خدا را اطاعت كند، هر آينه در ياد و ذكر خدا بوده است اگرچه نماز و روزه و تلاوت قرآنش‌كم باشد، و هركه خدا را معصيت كند، خدا را فراموش كرده است، اگرچه نماز و روزه و تلاوت قرآنش‌

[١] وسائل الشيعه، ج ١١، باب ٢٣، ص ٢٠١، حديث ٦.

[٢] همان، ص ٣٠٢، حديث ٧.

[٣] همان، ص ٢٠٣، حديث ١٣.