٤- از آنجا كه جنگهاى نوين امروزى با جنگهاى قديم بسيار تفاوت دارد، از اين جهت كه در جنگهاى امروزى منابع مالى واقتصادى ملّت براى جنگ و آمادگى براى آن، از نظر تهيه سلاح ومهمّات و هزينه‌ها، به كار گرفته مى‌شود، ودفاع هوايى در عمق‌سرزمين اسلامى، مانند جبهه‌ها، بر عهده همه ملّت است به گونه‌اى كه اكثر سرزمينهاى كشور، حكم جبهه جنگ را پيدا مى‌كنند، واكثر مردم هم به نسبت معيّنى در جنگ مشاركت مى‌يابند، با توجّه به اين تفاوتها، شايسته است در مورد غنايم يكنوع مصالحه‌اى‌صورت گيرد، به اين گونه كه جنگجويان از حق خود در غنايم صرف نظر كنند، و در مقابل، اداره و سرپرستى همه شؤون نظامى‌ارتش را به عهده بگيرد.

٥- اداره مجاهدين و كمكهاى مادى و معنوى به آنان را، دولت اسلامى و در صورت نبودن دولت اسلامى، نهادهاى دينى، به عهده‌مى‌گيرند، و در صورت شهادت آنان، همه خدمات ممكن را براى بازماندگان وخانواده‌هاى آنان انجام مى‌دهند، و حقوق و وجوه‌شرعيّه نيز در همين راه مصرف مى‌شود و همچنين غنايم، در صورتيكه مصالحه‌اى صورت گرفته باشد.

٦- براى جنگجو جايز نيست در غنايم جنگى بدون اجازه ولىّ و متصدّى آن، تصرّف كند ولى در هنگام ضرورت و به مقدار رفع‌ضرورت مى‌تواند از آنها استفاده كند به طور مثال اگر جنگجويان، غذا يا مهمّات يا فرش و اثاثى را به غنيمت گرفته باشند مى‌توانند درصورت نياز، از آنها استفاده نمايند و همه اين موارد، ضمان ندارد، امّا بعضى از فقها دراين مورد ترديد دارند واقوى اين است كه اجازه‌متصدّى غنايم به طور صريح يا ضمنى لازم است.

٧- غنايم جنگى‌اى كه مجاهدان نمى‌توانند آنها را به پشت جبهه انتقال دهند ومى‌ترسند از اينكه اگر آنها را رها كنند، دشمن‌مجدّداً از آنها استفاده كند، بايد نابود و منهدم شوند.

احكام زمين‌ها

١- فقها گفته‌اند: زمينهاى آبادى كه مسلمانان با جنگ بر آنها مسلّط شده و با زور آنها را فتح كرده‌اند، ملك همه مسلمين است، و ولىّ امر مسلمين با كسانيكه دراين زمينها كار مى‌كنند به‌يك نسبت معيّنى از محصول آنها مصالحه مى‌كند و در جهت منافع امّت‌صرف مى‌نمايد.

٢- همچنين‌گفته‌اند: زمينهاى با يرى كه مسلمانان باجنگ واز راه زوربرآنها تسلّط يافته‌اند، ملك خود امام‌است. آنها را به‌هركس كه بخواهد مى‌دهد تا آبادش كند.

٣- قسم ديگر از زمينها هم آنهايى است كه در مورد آنها امام با صاحبان آنها مصالحه كرده است، چگونگى استفاده از اين زمينها به‌حسب توافقنامه صلح كه بين دو طرف امضا شده‌