احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٥ - دوم - زمين

حكم نيم خورده انسان و حيوان‌

تعريف سُؤر

سؤر نيمخورده يا باقيمانده آب يا غذايى است كه انسان يا حيوان از آن نوشيده يا خورده‌است. سؤر يا نيم خورده به پاك و نجس تقسيم مى‌شود و سؤر پاك از جهت استفاده آن درخوردن ونوشيدن و طهارت به سه قسم مكروه، مستحب و مباح تقسيم مى‌گردد:

فروع مسأله به شرح زير است:

١- سؤر نجس، نيم خورده نجس‌العين است مانند سگ و خوك و كافر يا نيم خورده كسى‌كه در اثر تماس با نجاست، نجس است مانند كسى كه بر لبان او خون يا شراب ديده مى‌شود.

٢- نيم خورده مكروه، نيم خورده حيوان حرام گوشت است غير از گربه. برخى گفته‌اندنيم خورده حيوانى كه معمولًا، گوشتش خورده نمى‌شود مانند الاغ و استرو اسب نيز مكروه‌است. واين‌سخن نيكويى‌است. وهمچنين نيم‌خورده زنى‌كه در حال حيض‌است نيزمكروه‌است وهمچنين بنابه نظر برخى‌از فقها نيم‌خورده هر كسى كه‌از نجاسات پرهيز نداردنيزمكروه مى‌باشد.

٣- نيم خورده مستحب، سؤر شخص مؤمن است كه متبرّك است و طبق گفته امام‌صادق‌عليه السلام از هفتاد درد شفا مى‌بخشد. [١]

٤- سؤر مباح، ما سواى اقسام ياد شده مى‌باشد مانند سؤر پرندگان، گوسفند وشتر.

دوّم- زمين‌

خداوند زمين را پاك كننده قرار داده است. پس زمين، كف پا، ته كفش و لاستيكهاى ماشين را در چارچوب شرايط خاصّى پاك مى‌كند.

جزئيات مسأله بدين شرح است:

١- فرق نيست كه زمين از خاك باشد يا شن يا سنگ امّا آسفالت، سيمان، چوب وهمچنين فرش، حصير و گياه پاك كننده نيستند.

٢- شرط پاك شدن اين است كه زمين پاك و خشك باشد. رطوبت اندك اشكال نداردامّا زمينى كه رطوبت زياد داشته باشد، بنابر احتياط پاك كننده نيست.