احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٢٧ - انفاق و صدقات در روايات شريف

لها: يا أمة اللَّه، أرضيت؟ لقمة بلقمة

» [١].

«در ميان بنى اسرائيل، براى چند سال متمادى، قحطى شديدى پديد آمد و زنى لقمه نانى داشت كه به دهن گذاشت تا تناول كند ودر آن هنگام سائلى فرياد زد: اى كنيز خدا! گرسنه‌ام. زن گفت: در چنين زمانى بايد صدقه بدهم. پس آن لقمه را از دهن خارج كرده و به‌سائل داد. اين زن پسر كوچكى داشت كه در همان هنگام در صحرا مشغول جمع‌آورى هيزم بود امّا گرگ آمد و او را با خود برد. فرياد بلندشد و مادر بدنبال گرگ دويد. خداوند جبرئيل را فرستاد. جبرئيل پسر را از دهن گرگ بيرون آورد و به مادرش داد. پس به مادر گفت: اى‌كنيز خدا! آيا راضى شدى؟ اين لقمه در مقابل آن لقمه.»

خداوند به دست خود صدقه را دريافت مى‌كند:

١١- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«إنّ اللَّه يقول: ما من شي‌ء إلّا وقد وكّلت به من يقبضه غيري إلّا الصدقة فإنّي أتلقّفها بيدي تلقّفاً، حتّى أنّ الرجل يتصدّق بالتمرة، أو بشقّ تمرة فاربيها له‌كما يربي الرجل فلوه وفصيله، فيأتي يوم القيامة وهو مثل احُد وأعظم من احُد

» [٢].

«خداوند مى‌فرمايد: هيچ چيزى نيست مگر اينكه كسى غير از خود را مسؤول گرفتن و دريافت كردن آن قرار داده‌ام مگر صدقه كه‌من آن را به دست خود دريافت مى‌كنم حتّى اگر مردى با خرما يا با نصف خرما صدقه بدهد من آن را براى او پرورش مى‌دهم چنانكه او فرزندخود را پرورش مى‌دهد وهنگاميكه او در روز قيامت حاضر مى‌شود، آن صدقه‌اش را مثل كوه احد يا بزرگتر و عظيم‌تر از آن مى‌يابد.»

صبح خود را با صدقه آغاز كنيد:

١٢- ابو ولّاد مى‌گويد: از امام صادق‌عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود:

«بكّروا بالصدقة، وارغبوا فيها، فما من مؤمن يتصدّق بصدقة يريد بها ما عند اللَّه ليدفع اللَّه بها عنه شرّ ما ينزل من السماء إلى الأرض في ذلك اليوم، إلّاوقاه اللَّه شرّ ما ينزل من السماء إلى الأرض في ذلك اليوم‌

» [٣].

«صبح خودرا با صدقه آغاز كنيد ودر دادن صدقه رغبت نشان دهيد زيرا هيچ مؤمنى نيست كه صدقه بدهد و به وسيله آن صدقه ازخدا بخواهد كه شرّ آنچه را در آن روز از آسمان به زمين فرومى‌آيد، از او دفع كند، مگر اينكه خداوند او را از شرّ آنچه از آسمان به‌زمين درآن‌روز فرود مى‌آيد حفظ خواهد كرد.»