١٧- واجب است مكلّف فطره خود و هر كسى را كه در شب عيد فطر، نان خور او محسوب مى‌شود بدهد چه آن كس كوچك باشديا بزرگ، مسلمان باشد يا كافر، واجب‌النفقه او باشد يا نه، از خويشاوندان او باشد يا بيگانه، آزاد باشد يا برده، همراه با زكات‌دهنده و در شهر او زندگى كند يا در جاى ديگر مثل فرزند انسان كه در شهر ديگر مشغول تحصيل است ولى همچنان نان خور پدرش‌است.

١٨- مهمانى كه قبل‌از غروب شب عيد و با رضايت صاحب خانه وارد مى‌شود و تا فرارسيدن هلال ماه شوّال در آنجا مى‌ماند، فطره‌اش بر مهماندار يعنى صاحب خانه واجب است به شرطى كه در عرف صدق كند كه او جزء افراد نان خور صاحب خانه است مثل‌اينكه او براى مدّت كافى قبل‌از شب عيد يا بعداز آن بماند و بنابر احتياط مستحبّ فطره هر مهمانى را كه مطلقاً در شب عيد نزد اوست‌پرداخت كند امّا فطره مهمانى كه بعداز غروب شب عيد واردمى شود هر چند قبل‌از آن دعوت شده باشد، بر صاحب خانه واجب‌نمى‌شود.

١٩- زنى كه شوهرش مخارج او را نمى‌دهد، اگر كسى ديگر مخارج او را مى‌دهد، فطره زن هم بر او واجب است و اگر هيچ كسى‌مخارج او را نمى‌دهد، چنانچه غنى باشد فطره بر خود او واجب‌است.

٢٠- فطره جنين واجب نيست مگر اينكه قبل‌از غروب شب عيد متولّد شود امّا فطره شيرخوار بر عهده پدر اوست اگر خرج زن‌شير دهنده (مادرش باشد ياغير او) را مى‌دهد امّا اگر خرج زن شيردهنده را كسى ديگر مى‌دهد فطره شيرخوار هم بر عهده‌آن كس است امّا اگر خرج زن شيردهنده از اموال خود شيرخوار داده مى‌شود، فطره از او ساقط است.

٢١- زنى كه طلاق رجعى داده شده اگر همچنان نان‌خور شوهر است، فطره او نيز بر عهده شوهر است و گرنه بر عهده او نيست.

٢٢- اگر شخص عيالوار خود، فقير باشد امّا فرد تحت تكفّل او بى‌نياز، بنابر اقوى زكات فطره بر عهده خود شخص تحت تكفّل‌است.

٢٣- شرط وجوب زكات فطره اين نيست كه مخارج افراد تحت تكفّل از مال حلال باشد بلكه اگر از راه حرام مثل مال غصبى، مصرف آنها را بدهد بازهم فطره بر او واجب است.

٢٤- كسى كه فطره او بر ديگرى واجب شده است (مانند همسر واولاد و مهمان) بنابر احتياط واجب در صورتيكه آن‌ديگرى از باب معصيت يا از روى فراموشى فطره آنان را پرداخت نكند، بايد خودشان فطره خود را بدهند.

٢٥- كسى كه فطره ديگرى بر او واجب است (مثل صاحب خانه نسبت به مهمان و سرپرست‌