٦- بيست و شش شتر زكات آن يك شتر است كه داخل سال دوّم شده باشد (و اگر ندارد يك شترى كه داخل سال سوم شده‌باشد و اگر هر دو را ندارد بنابر احتياط يك شتر داخل در سال دوّم را بخرد و به عنوان زكات بدهد).

٧- سى و شش شتر و زكات آن يك شتر است كه داخل سال سوم شده باشد.

٨- چهل و شش شتر و زكات آن يك شتر است كه داخل سال چهارم شده باشد.

٩- شصت و يك شتر و زكات آن يك شتر است كه داخل سال پنجم شده باشد.

١٠- هفتاد و شش شتر و زكات آن دو شتر است كه داخل سال سوم شده باشد.

١١- نود و يك شتر و زكات آن دو شتر است كه داخل سال چهارم شده باشد.

١٢- صد و بيست و يك شتر و بالاتر از آن است كه بايد يا چهل تا چهل تا حساب كند و براى هر چهل تا يك شترى بدهد كه‌داخل سال سوم شده باشد، يا پنجاه تا پنجاه تا حساب كند و براى هر پنجاه تا يك شترى بدهد كه داخل سال چهارم شده باشد و يا باچهل و پنجاه حساب كند ولى در هر صورت بايد طورى حساب كند كه چيزى باقى نماند يا اگر چيزى باقى مى‌ماند از نه تا بيشترنباشد [١] واگر تعداد شتران، هم بر چهل و هم بر پنجاه بخش‌پذير باشد، مانند دويست، يا چهارصد، در محاسبه كردن طبق‌هريك از دو نصاب مخيّر است.

ب- گاو دو نصاب دارد:

١- سى رأس گاو كه زكاتش يك گوساله داخل در سال دوّم عمر خود مى‌باشد.

٢- چهل رأس گاو كه زكات آن يك گوساله داخل در سال سوم مى‌باشد.

اگر از دو نصاب بالا بيشتر شود مخيّر است كه سى تا سى تا حساب كند يا چهل تا چهل تا ياتركيبى از هر دو به گونه‌اى كه چيزى باقى نماند مگر كمتر از ده چنانكه در نصاب شتر گفته شد. [٢]

[١] براى توضيح بايد بگوئيم: اگر- مثلًا- تعداد شتران ١٤٧ باشد چنين محاسبه مى‌شود: ٥٠+ ٥٠+ ٤٠+ ٧ (باقيمانده)/ ١٤٧ كه زكاتش دو شتر داخل در سال چهارم و يك شترداخل در سال سوم است و فقط هفت شتر باقى مى‌ماند كه زكات ندارد و در همين مثال درست نيست كه همه را چهل‌تايى حساب كند و سه شتر داخل در سال سوم بدهد و ٢٧ را باقيمانده قراردهد و اگر تعداد شتران ٢٠٥ باشد كه بر چهل و پنجاه بخش‌پذير است، مخيّر است كه پنجاه پنجاه حساب كند و چهار شتر داخل در سال چهارم بدهد، يا چهل چهل حساب كند و پنج شترداخل در سال سوم بدهد و در هر دو صورت ٥ شتر باقى مانده است و اگر ٢٦٠ شتر باشد، يكصدتاى آنها بر پنجاه حساب مى‌شود و ١٦٠ هم بر چهل كه زكاتش دو شتر داخل در سال چهارم و چهار شتر داخل در سال سوم مى‌باشد و باقيمانده ندارد و جايز نيست كه برپنجاه حساب شود وده شتر باقى بماند يا بر چهل حساب شود و بيست شتر باقى بماند.

[٢] به عنوان مثال اگر هفتاد رأس گاو دارد چهل و سى بايد حساب كند كه زكات آن يك گوساله داخل در سال سوم و يك گوساله داخل در سال دوّم است و نبايد سى تا سى تا حساب كند چون‌ده رأس گاو باقى مى‌ماند ودر ١٢٠ رأس گاو مخيّر است كه بر چهل حساب كند و از هر چهل رأس گاو يك گوساله داخل در سال سوم بدهد و يا برسى حساب كند و از هر سى رأس گاو يك‌گوساله داخل در سال دوم بدهد.