احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٨٩ - زكات شتر و گاو و گوسفند

بنابر قول صحيح‌تر در غير اين نه مورد، زكات واجب نيست‌ [١] امّا نسبت به سُلت‌ [٢] و عَلَسْ‌ [٣] كه شبيه گندم و جو هستندتا اطمينان نيافته‌ايم كه آنها از اموال زكاتى هستند، زكات در آنها واجب نيست هر چند احتياط مستحبّ اين است كه زكات آنها داده‌شود.

دوّم- دادن زكات چهار چيز ديگر نيز مستحبّ است:

الف- حبوبات چه با پيمانه فروخته شود يا با وزن، مانند: برنج، عدس، نخود و مانند آن وهمچنين ميوه‌هايى مانند: سيب، پرتقال، ليمو، زردآلو و غيره امّا در سبزيجات مانند بادنجان وخيار و خربُزه مستحبّ نيست.

ب- هر مالى كه انسان با آن تجارت مى‌كند و بهره مى‌برد.

ج- ماده اسپان (نه اسپان نر و استران و الاغان).

د- املاك و مستغلات سرمايه‌اى مانند زمين كشاورزى، پاساژ، مراكز تجارى وساختمانهاى استيجارى.

زكات شتر و گاو و گوسفند

در وجوب زكات در شتر و گاو و گوسفند چهار شرط ذيل معتبر است:

١- حدّ نصاب. ٣- چريدن در بيابان.

٢- گذشتن سال. ٤- كارنكردن.

احكام هريك از شرايط يادشده به تفصيل بيان مى‌شود:

شرط اوّل- حدّ نصاب:

الف- شتر دوازده نصاب دارد:

١- پنج شتر و زكات آن يك گوسفند است، و كمتر از پنج شتر، زكات ندارد.

٢- ده شتر و زكات آن دو گوسفند است.

٣- پانزده شتر و زكات آن سه گوسفند است.

٤- بيست شتر و زكات آن چهار گوسفند است.