احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٥٥ - وسوسههاى ابليس
(يعنى فقرا) محروم باشند و گرنه آنان را ثروتمند مىساخت و چنين مىگويند:
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِيضَلَالٍ مُبِينٍ [١].
«و چون مؤمنان به آنها گفتند كه از آنچه خدا روزى شما قرار داده به فقيران انفاق كنيد، كافران به اهل ايمان جواب دادند آيا بهكسىكه اگر خدا مىخواست به او هم مانند ما روزى مىداد، اطعام كنيم؟ شما (كه به ما اين اندرز را مىدهيد) پيداست كه سختدر گمراهى هستيد.»
سركشى و غرور بعضى از اين افراد بحدّى رسيده كه ادّعا مىكنند كه خدا فقير و آنان ثروتمند هستند، خداوند مىفرمايد:
إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ [٢].
«آنها «به تمسخر» گفتند، پس خدا فقير است و ما دارا.»
بدينسان ثواب و أجر انفاق كنندگان در راه خدا بسيار زياد است زيرا شيطان را از دلهاى خود رانده و با وسوسههاى او در دل، وفرهنگ شيطانى در جامعه و با حرص و آز نفس خود، مبارزه كردهاند و خداوند پاداش آنان را مضاعف نموده است.
پروردگار عالم مىفرمايد:
مَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّاْئَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُلِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ [٣].
«كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند، همانند بذرى هستند كه هفت خوشه بروياند؛ كه در هر خوشه، يكصد دانهباشد؛ و خداوند آن را براى هر كسى بخواهد (و شايستگى داشته باشد) دو يا چند برابر مىكند؛ و خدا (از نظر قدرت ورحمت) وسيع، و (به همه چيز) داناست.»
بار ديگر سؤال مىكنيم چرا خُمس؟
پاسخ اين است كه خمس انفاق در راه خداست. انفاق، صدقه، جهاد و پالايش نفس از حرص و آز و تزكيه دل از دنياپرستىاست، وبالاخره خمس حقيقتى است كه مظهر تجلّى ايمان انسان بهخداى بزرگ مىباشد.
وسوسههاى ابليس
ابليس اين دشمن خطرناك كه همواره در كمينگاه انسان نشسته و افراد را تحت نظر دارد
[١] سوره يس، آيه ٤٧.
[٢] سوره آل عمران، آيه ١٨١.
[٣] سوره بقره، آيه ٢٦١.