ابتداى نماز هم اين قصد را داشته باشد، بنابر اقوى جايز است ولى احتياط مستحبّ آن است كه در جماعتى كه از آغاز قصد قطع آن رادر بين نماز داشته باشد شركت نكند بلكه به نيّت استمرار جماعت نماز بخواند هر چند در بين نماز به خاطر عارض و مانع يا بدون‌مانع، جماعت رابه فرادى تبديل كند ولى اگر نمازگزار، جماعت را به فرادى تبديل كند، از باب احتياط نمى‌تواند دوباره به نيّت جماعت بازگردد.

٣- اگر مأموم بعداز قرائت حمد و سوره و قبل‌از ركوع امام، نيّت خود را از جماعت به فرادى تبديل كند، واجب نيست قرائت رااعاده كند بلكه به قرائت امام اكتفا نمايد و حتّى اگر در بين قرائت امام، نيّت انفراد كند، و باقيمانده قرائت امام را بخواند نيز كفايت‌مى‌كند اگرچه احتياط مستحب اقتضا دارد كه قرائت را از نو بخواند.

٤- اگر شك كند كه نيّت خود را به فرادى تغيير داده است يا نه، بنا را بر عدم تغيير بگذارد ونمازش را به جماعت ادامه بدهد ان‌شاء اللَّه صحيح است.

پيوستن به جماعت:

١- پيوستن به جماعت با اقتدا كردن به امام جماعت از آغاز نماز، يا در اوّل ركعت- هر ركعتى باشد- يا در بين قرائت، يا بعدازقرائت و يا حدّاقل در ركوع قبل‌از آنكه امام سر از ركوع بردارد هر چند ذكر را خوانده باشد، تحقّق مى‌يابد.

٢- اگر قصد پيوستن به جماعت داشته باشد و امام در حال ركوع باشد، پس تكبير بگويد وركوع كند به گمان اينكه به ركوع امام‌خواهد رسيد، ولى در واقع به ركوع امام نرسد، برخى گفته‌اند نماز او باطل است ولى اقوى اين است كه پيوستن او به جماعت صحيح‌است، و او بايد در افعال نماز تا ايستادن براى ركعت بعدى از امام جماعت پيروى كند ولى اين يك ركعت براى او محسوب نمى‌شود واحتياط مستحبّ آن است كه بعداز آن، نماز را اعاده كند.

٣- اگر به نيّت پيوستن به امام در ركوع، تكبيرةالاحرام بگويد ولى قبل‌از آنكه او ركوع كند، امام سر از ركوع بردارد، دراين حالت‌بايد به يكى از صورتهاى زير عمل نمايد:

الف- نيّت خود را به فرادى تبديل كند و به نماز ادامه دهد.

ب- ايستاده انتظار بكشد تا امام براى ركعت بعدى بلند شود و با او نماز را ادامه دهد.

ج- يا اينكه در سجده و افعال بعدى تا قيام از امام متابعت كند و نماز را ادامه دهد امّا آن ركعت را از نماز خود حساب نكند.

٤- اگر وقتى به جماعت برسد كه امام در حال تشهّد اخير است، جايز است به جماعت ملحق شود بدين ترتيب كه نيّت كند وتكبيرةالاحرام بگويد و بنشيند وبا امام تشهّد بخواند و زمانى كه‌