احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٢١ - مكروهات نماز

٣- آنچه با خشوع در نماز منافات دارد:

زراره روايت مى‌كند: امام باقرعليه السلام فرمود:

«وقتى به نماز ايستادى بايد تمام توجّهت به نماز باشد زيرا از نماز تنها آنچه بدان توجّه داشته‌اى، از آن تو و به سود توخواهد بود. در هنگام نماز با دست و سر و ريش خود بازى نكن، در درونت با خود صحبت نكن، خميازه نكش، حالت متكبّرانه به‌خود نگير، دست بر روى دست نگذار كه اين كار مجوس است، بينى ودهانت را نپوشان، بر روى زانوها و يا با سنت نشين، پاهايت‌را مانند شتر باز نكن، چنبك نزن، دستها و آرنجها را روى زمين (در حال سجده) فرش نكن وانگشتانت را نشكن زيراهمه اينها در نماز نقص محسوب مى‌شود و به نماز نايست در حاليكه كسل وخواب آلوده و سنگين هستى زيرا اينها از علايم نفاق است‌و خداوند مؤمنان را منع كرده از اينكه در حال مستى يعنى مستى خواب به نماز بپردازند و درباره منافقين فرموده‌است: وقتى به‌نمازبرمى‌خيزند با كسالت وتنبلى برمى‌خيزند ونماز خود را به‌مردم نشان مى‌دهند وريا مى‌كنند وخدا را جز اندكى ياد نمى‌كنند.» [١]

٤- بستن و گره زدن مو:

امام صادق‌عليه السلام درباره كسى كه نماز واجب بجا مى‌آورد در حاليكه موهايش را به مانند يك توپ جمع كرده و در پشت يا جلو سربسته و گره زده است فرمود:

«نمازش را اعاده كند.» [٢]

٥- آب بينى و دهان:

امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«وقتى به نماز ايستادى، بدان كه در محضر خداوند هستى، اگر تو او را نمى‌بينى، او تو را مى‌بيند، پس به نمازت توجّه كن، آب بينى و دهن نينداز و انگشتانت را نشكن.» [٣]

٦- پاها را بهم نچسپان و انگشتان را داخل همديگر نكن:

امام باقرعليه السلام فرمود:

«وقتى به نماز ايستادى، پاهايت را به يكديگر نچسبان يعنى در حال قيام بين دو پا به اندازه‌