احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٨٧ - واجبات سجده

١٠- ركوع را باذكر ودعا طول بدهد زيرا ركوع، چنانكه در حديث آمده، يك سوّم نماز است.

١١- بهتر است در ركوع قرآن خوانده نشود بلكه تسبيح وحمد وذكر ودعا خوانده شود.

هفتم- سجود

سجده ركن است:

١- در هرركعت از نمازهاى واجب ومستحب، واجب است دو سجده بعد از ركوع انجام شود (به استثناى نماز ميت كه‌ركوع وسجود ندارد).

٢- بنابر نظر مشهور فقها، باگذاشتن پيشانى برزمين به قصد تعظيم، سجده تحقق مى‌يابد، وشايد حقيقت اصلى سجده افتادن به‌زمين باشد به منظور تعظيم چه پيشانى برزمين گذاشته شود يانشود.

٣- دو سجده باهم از اركان نماز است. بنابراين:

الف- نماز- چه واجب وچه مستحب- باترك هردو سجده باهم، باطل مى‌شود چه از روى عمد باشد، يا سهو و يا از روى جهل‌وندانستن.

ب- نماز واجب بازياد شدن دوسجده باهم باطل مى‌شود چه از روى عمد باشد، يا سهو و يا جهل.

ج- اگر يكى از دوسجده، عمداً ترك، يا اضافه شود هم نماز باطل مى‌شود.

د- ولى بنابر اقوا باكم يازياد شدن تنها يك سجده از روى سهو، نماز باطل نمى‌شود.

واجبات سجده:

در سجده امور ذيل واجب است:

١- گذاشتن هفت عضو بدن برزمين يعنى: پيشانى، دوكف دست، دوزانو ودوانگشت بزرگ پا. اين هفت عضو، «مساجدسبعه» ناميده مى‌شود.

٢- در سجده هم مانند ركوع، ذكر واجب است وهر نوع از انواع ذكر مانند تحميد (الْحَمْدُ للَّهِ) وتهليل (لَا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ) وتكبير (اللَّهُ أَكْبَرُ) وتسبيح كفايت مى‌كند ولى احتياط تسبيح گفتن است يعنى سه بار (سُبْحانَ اللَّهِ) يايكبار (سُبْحانَ رَبِّي‌الْأَعْلى وَبِحَمْدِهِ) گفته شود.

بهتر اين است كه تسبيح اخير سه بار تكرار شود، واگر ذكرهاى ديگر را انتخاب كند به اندازه سه «سبحان اللَّه»، تكرارشود.