متوجه شود كه‌ركوع نكرده است، بايد قيام كند وركوع نمايد ونمازش را تكميل كند. البته جايز نيست كه از حالت سجده به صورت كمانى وبدون‌قيام كامل براى ركوع بلند شود بلكه بايد به طور كامل بايستد بعد ركوع كند. احتياط واجب در حالت اخير اين است كه نماز را بعد ازاتمام اعاده كند ودو سجده سهو براى زياد شدن يك سجده نيز بجا آورد.

٤- مستحب است زنها به كمترين حد واجب در خم شدن براى ركوع اكتفا كنند، وهمين كه دستها روى رانها (بالاتر اززانو) برسد كفايت مى‌كند.

٥- اگر نماز گزار، از روى سهو، در حال ركوع اصلًا آرام نگرفت وبعد از خم شدن، فوراً وبدون تأنّى ودرنگ بلند شد، احتياطاين است كه نماز را بعد از اتمام اعاده نمايد. اگر چه اقوا اين است كه نماز او صحيح است.

٦- در احكام ركوع بين نماز واجب ونافله فرقى نيست ونماز، چه واجب يانافله، باكم شدن ركوع باطل مى‌شود، امّا زياد شدن‌سهوى ركوع در نماز نافله، بنابر اقوا موجب باطل شدن نمى‌شود.

آداب ومستحبات ركوع‌

در روايات شريف، مستحبات زيادى براى ركوع ذكر شده كه در اين جا به ذكر مهم‌ترين آنها بسنده مى‌كنيم:

١- قبل از ركوع ودر حاليكه ايستاده است تكبير بگويد.

٢- دستان خود را با تكبير بلند كند، چنانكه در تكبيرة الاحرام گذشت.

٣- زانوها را عقب دهد وكف دست خود را روى زانو بگذارد.

٤- در حين ركوع، پشتش را صاف وگردن را برابر پشت و كشيده نگهدارد.

٥- نگاه نمازگزار مابين دوپايش باشد.

٦- كف دست راست را قبل از كف دست چپ روى زانو بگذارد.

٧- قبل از ذكر ركوع اين دعارا بخواند:

اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ، وَلَكَ أَسْلَمْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكّلْتُ، وَأَنْتَ رَبِّي خَشَعَ لَكَ قَلْبِي وَسَمْعِي وَبَصَرِي وَشَعْرِي وَبَشَرِي وَلَحْمِي وَدَمِي وَمُخِّي وَعَصَبِي وَعِظَامِي‌وَما أقَلَّتْهُ قَدَمايَ غَيْرَ مُسْتَنْكِفٍ‌وَلَا مُسْتَكْبِرٍ وَلَا مُسْتَحْسِرٍ.

٨- بعد از بلند شدن از ركوع، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ بگويد وهمچنين اضافه كند:

الحَمْدُ للَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ أَهْل الْجَبَرُوتِ، وَالْكِبْرِياءِ، وَالْعَظَمَةُ للَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.

٩- قبل يابعد از ذكر ركوع برپيامبر اسلام‌صلى الله عليه وآله صلوات بفرستد