٤- كسى كه جنازه شهيد يا كسى را كه غسل بر او قبل از كشته شدنش واجب است، مس كند يعنى جايى از بدنش با جايى از بدن اوتماس پيدا كند، غسل مس ميت بر او واجب نيست.

٥- قسمتى از بدن ميّت، اگر قلب جزء آن باشد، مانند ميت حساب مى‌شود وغسل و كفن ونماز دارد و بعد هم به خاك سپرده‌مى‌شود و از كفن، پيراهن وسرتاسرى كفايت مى‌كند واحتياط اين است كه لنگ هم اضافه شود.

٦- اگر در آن قسمت از بدن، سينه وجود نداشته باشد ولى استخوان داشته باشد، غسل داده مى‌شود و سپس در پارچه‌اى گذاشته‌شده و دفن مى‌گردد، اما اگر استخوان هم نداشته باشد، بنابر احتياط در پارچه‌اى پيچيده شده و سپس دفن مى‌گردد.

ميت چگونه غسل داده مى‌شود؟

١- ميت با سه نوع آب غسل داده ميشود، اول با آب سدر، بعد با آب كافور وسپس با آب خالص و رعايت ترتيب مذكور لازم‌است.

٢- غسل ميت مانند غسل جنابت است، از سر شروع مى‌شود و بعد طرف راست و بعد هم طرف چپ شسته مى‌شود و احوط آن‌است كه به صورت ارتماسى غسل داده نشود و احتياط مستحب آن است كه همه بدن ميت قبل از شروع غسل دادن، از نجاسات تطهيرشود، ولى تطهير هر عضو بدن ميت قبل از غُسل دادن آن، واجب است.

٣- سدر و كافور به اندازه‌اى در آب ريخته شود كه آب سدر يا كافور ناميده شود و آب هم از مطلق بودن خارج نگردد (يعنى‌آب مضاف نشود).

٤- در هر سه غسل، آب به اندازه‌اى كه همه اعضاى بدن را فرا گيرد، كفايت مى‌كند و روايت شده كه پيامبر اسلام‌صلى الله عليه وآله به حضرت‌على‌عليه السلام وصيت كرده بود كه حضرت را با شش مشك آب، غسل بدهند.

٥- اگر دست‌يابى به سدر يا كافور مقدور نباشد بنابر احتياط، بجاى آن دو، با آب خالص (بدون هيچگونه اضافه)، غسل داده شود، واگر آب به طور كلى در دسترس نباشد، غسل به تيمم بدل مى‌شود ويكبار تيمم كفايت مى‌كند و احوط سه بار است.

٦- اگر خانواده ميت، به اندازه آنچه براى يكبار غسل دادن كفايت مى‌كند، آب داشته باشد، به همان مقدار اكتفا مى‌شود و آنان‌مخير هستند بين اضافه كردن سدر يا كافور به آب و يا عدم آن، و تيمم بدل از دو غسل ديگر واجب نيست ولى احتياط اين است كه‌تيمم هم بدهند.

٧- اگر بترسند از اينكه با غسل دادن، گوشت بدن ميت متلاشى شود مانند اينكه او سوخته بوده‌يا در آب غرق شده باشد، پس اگر بدون ماليدن دست، ريختن آب امكان داشته باشد، انجام‌