احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٦٣ - با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟

٨- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«قال اللَّه عزّو جلّ:

أيّما عبد ابتليته ببليّة فكتم ذلك عوّاده ثلاثاً أبدلته لحماً خيراً من لحمه، ودماً خيراً من دمه، وبشراً خيراً من بشره، فإن أبقيته‌أبقيته ولا ذنب له، وإن مات، مات إلى رحمتي‌. [١]

«خداوند عزّ و جلّ فرمود: هر بنده‌اى كه او را به بيمارى مبتلا كنم و او اين بيمارى را از عيادت كنندگان خود تا سه روز پنهان كند، گوشت بدن او را به گوشت بهتر، و خون او را به خون بهتر، وپوست بدن او را به پوست بهتر، تبديل خواهم كرد. پس اگر او را در قيد حيات‌باقى بگذارم، زنده مى‌ماند در حاليكه هيچ گناهى ندارد. اگر هم بميرد به جوار رحمتم منتقل خواهد شد.»

٩- حضرت على‌عليه السلام فرمود:

«من كتم وجعاً أصابه ثلاثة أيام من الناس وشكى إلى اللَّه عزّ وجلّ كان حقّاً على اللَّه أن يعافيه منه‌. [٢]

«كسى كه گرفتار دردى شده است و تا سه روز آن را از مردم كتمان كند و تنها به خداوند شكوه نمايد، بر خداوند لازم است كه او رااز آن بيمارى بهبود بخشد.»

١٠- امام ابوالحسن موسى بن جعفرعليه السلام فرمود:

«ليس من دواء إلّا ويهيّج داء، وليس شي‌ء أنفع في البدن من إمساك اليد إلّا عمّا يحتاج إليه» [٣]

. «هيچ دوايى نيست مگر اينكه دردى را تحريك و تهييج مى‌كند، وهيچ چيزى نافع‌تر به بدن از اين نيست كه انسان پرهيز كند مگر ازچيزى كه واقعاً بدن به آن احتياج دارد.»

١١- حسن بن فضل طبرسى در كتاب «مكارم الاخلاق» مى‌گويد: امام عليه السلام فرمود:

«تجنّب الدواء ما احتمل بدنك الداء فإذا لم يحتمل الداء فالدواء» [٤].

«تا زمانى كه بدن تو تحمل درد را دارد از مصرف دارو پرهيز كن و اگر درد غير قابل تحمل بود آنگاه بايد دارو مصرف كرد.»

١٢- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«إنّ نبياً من الأنبياء مرض فقال: لا أتداوى حتى يكون الذي أمرضني هو الذي يشفيني، فأوحى اللَّه إليه: لا أشفيك حتّى تتداوى، فإن الشفاءمنّي» [٥]

. «پيامبرى از پيامبران الهى بيمار شد پس گفت: من مداوا نمى‌كنم تا اينكه آن كس كه مرا بيمار ساخته، شفايم دهد. خداوند به اووحى فرمود: ترا شفا نمى‌دهم مگر اينكه خود را مداوا كنى زيرا شفا دادن از من‌