احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٨ - شرط ششم - كمترين فاصله بين دو حيض

استحاضه است امّا اگر كلًا ده روز يا كمتر از آن خون ببيند، بايد همه آن را (هر چندبيشتر از روزهاى عادتش باشد) حيض قرار دهد.

آنچه گفته شد در صورت شك است امّا اگر از راههاى ديگر يقين به تعداد روزهاى قاعدگى‌خود داشته باشد، مطابق همان يقين بايد عمل كند.

شرط پنجم- استمرار خون‌

شرط پنجم اين است كه خارج شدن خون به مدّت سه روز استمرار عرفى داشته باشد:

١- از آنجا كه خون حيض به طور مستمر جريان ندارد بلكه گاهى براى چند ساعت، توقّف‌پيدا مى‌كند، آن روزهايى كه زن هر چند بصورت پراكنده خون ديده، از قاعدگى او محسوب‌مى‌شود.

٢- گاهى بعداز سه روز اوّل، براى يك روز بيرون آمدن خون قطع مى‌گردد [١]، سپس دوباره‌جريان مى‌يابد، دراين صورت چنانچه زن بداند كه خون بعدى ادامه خون قبلى است، حيض‌حساب مى‌شود.

٣- گاهى هم ممكن است قاعدگى زن دچار اضطراب شود، بدينسان كه يك روز خون ببين (دمثلًا اوّل ماه) سپس پاك شود، پس از آن دو روز ديگر (مثلًا ششم وهفتم‌ماه) خون ببيند كه جمعاً سه روز يعنى كمترين مدّت حيض شود، او در روزهايى كه‌خون ديده حايض محسوب مى‌شود به شرطى كه اين روزها در ضمن همين ده روز يعنى از اوّل تادهم ماه باشد.

امّا در روزهايى كه پاك بوده اوْلى اين است كه غسل كند و نماز بگزارد.

امّا بعد از سپرى شدن ده روز، اگر دوباره خون ببيند بايد به وظايف استحاضه عمل كندزيرا اين خون را بعداز ده روز ديده است.

شرط ششم- كمترين فاصله بين دو حيض‌

شرط ششم اين است كه فاصله بين دو حيض، كمتر از ده روز نباشد:

١- كمترين روزهاى پاكى كه بين دو قاعدگى فاصله مى‌افتد ده روز است امّا بيشترين مدّت‌فاصله، حدّ معيّنى ندارد.

٢- روزهايى كه در بين مدّت يك حيض فاصله مى‌افتد، و جريان خون در آن روزها قطع‌