٢٨ - از امام على النقى (ع): در مورد بيماران نوبه (مالاريا) چنين فرمود: در روز نوبه پالوده اى از عسل وزعفران به بيمار بخورانيد سعى كنيد كه زعفران در آن پالوده بسيار باشد ولى احتياط كنيد كه در آن روز بيمار غذاى ديگرى نخورد.
٢٩ - از امام صادق (ع): براى تب داران ميوه سودمندتر از سيب نيست.
٣٠ - از امام كاظم (ع): چون به بيمارى (جرب) دچار شويد از پاى راست خون بگيريد وچندى به خوردن روغن بادام وآبى كه از نهر مىگذرد مداومت كنيد طى اين مدت از سركه وماهى بپرهيزيد.
٣١ - از امام على الرضا (ع): پرهيز آن نيست كه مأكولات را بر خويش تحريم كنيد، پرهيز در حقيقت معنى خود در خوردن ونوشيدن اعتدال را رعايت كردن است بخوريد ولى كم بخوريد.
٣٢ - از رسول اكرم صلى الله عليه وآله: به بيماران خويش جبرا غذا ندهيد زيرا در جريان بيمارى طبيعت بيمار بخود مشغول است.
٣٣ - از امام على الرضا (ع): اگر مردم در خوردن ونوشيدن اعتدال را رعايت ميداشتند هرگز زهر بيمارى را نمى چشيدند.
٣٤ - از امام كاظم (ع): به سبزه زارها وآبهائى كه در نهرها روانند وچهره هاى زيبا بنگريد تا چشمتان برق وجلا بگيرد.
٣٥ - از امام صادق (ع): حجامت درد دندان را علاج مىكند.
٣٦ - از امير المؤمنين (ع): شربتى كه از عسل وآب باران تهيه شود طغيان اسهال را خواهد نشانيد.
٣٧ - از امام باقر (ع): قدرى از گل ارمنى بر روى آتش تفتيده كنند وبه بيمار اسهال از آن بخورانند، انقلاب درونيش آرام خواهد گرفت.
٣٨ - از امام باقر (ع): براى رفع سلس البول از اين دوا استفاده شود: اسفند را شش بار با آب سرد ويك بار با آب گرم بشوئيد وبعد در سايه خشكش كنيد آنگاه با روغن كنجد چربش كنيد اين دارو شما را از آن عارضه اى كه در مثانه شماست شفا خواهد

(٣٣٠)